در مورد شهادت حضرت فاطمه دو شاهد عدل براي باطل كردن اين بهتان و افتراء كافي است . اگر شهادت حضرت علي در مورد اعتبار صحابه را مي خواهيد بدانيد به ذيل مراجعه فرمائيد .

اگر شهادت خدا را شنيدن منظور است در قرآن مجيد بايد ديد كه (اذلة علي المؤمنين اعزة علي الكافرين )در حق كدام فرقه وارد است و نيز فكر بايد كرد كه تواضع مؤمنين همين قسم مي باشد كه در اين قصه واقع شد و نيز بايد ديد كه (اشداء علي الكفار رحماء بينهم )در حق كدام مردم است و مقتضاي رحمت همين است كه بعمل آمد و نيز بايد ديد كه (الذين ان مكناهم في الارض اقامو الصلواة و اتواالزكوة و امروا بالمعرف و نهو عن المنكر )حال كدام جماعت است . و امر به معروف و نهي عن المنكر همين مي باشد كه خانه زهرا را بسوزانند و اندر پهلوي مباركش شمشير خلانند ونيز بايد ديد كه (و لكن الله حبب اليكم الايمان و زينة في قلوبكم و كره اليكم الكفر و الفسوق والعصيان )خطاب به كدام گروه است و اين فعل شنيع فسوق و عصيان ست يا نه .

اين است شهادت ناطقه قرآن مجيد بر براءة صحابه از اين فعل شنيع و اگر شهادت حضرت امير علي (رض) را خواهند كه بشنوندپس در نهج البلاغه نظر كنند و آنچه در حق اصحاب حضرت رسول (صلي الله عليه و سلم )فرموده است مطالعه نمايند كه مي گويد ‌‌‌"قال امير المؤمنين مخاطبا لا صحابة ذاكر الاصحاب رسوال الله صلي الله عليه وسلم لقد رأيت اصحاب محمد صلي الله عليه وسلم فماراي احدا منكم يشبهم لقد كانوا يصبحون شعثاًغبرا باتو اسجداو قياما ًيراوحون بين حباههم و اقدامهم يقفون علي مثل الجمر من ذكر معادهم كان بين اعينهم  ركبا من طول سجودهم اذا ذكر الله هملت اعينهم حتي بنل حباههم و مادو اكما  يميدالشجرة في اليوم العاصف خوفاً من العقاب و رجاءً اللثواب" ترجمه فرمود علي خطاب كرده مر ياران خود را وقتيكه ذكر كرد اصحاب پيغمبر (ص) هر آئينه ديده ام اصحاب پيغمبر را پس نمي بينم هيچ يك را از شما مشابه ايشان بودند صبح مي كردند پريشان مو غبار آلود و شب گذرانيدند  و در سجده وقيام بنوبت راحت مي دادند و پيشاني خود را و قدمهاي خود را استاده مي بودند بر مانند اخگر از ياد معاد خود گويا كيان چشمان ايشان نقش زانو است از طول سجود ايشان وقتيكه ياد خدا كرده شود آب ريز گردد چشمان ايشان  تا آنكه تر كند روي ايشان را وبجنبد چنانكه مي جنبد درخت روزي كه  باد تند باشد از خوف عقاب و اميد ثواب .

"و قال ايضاً لقد كنا مع رسول الله صلي الله عليه وسلم نقتل ابناءنا و آباءنا و اخواننا و اخوالنا و اعمامنا  و ما نريد بذالك الايمانا و تسليما و مضيا علي اللقم و صبراً علي مضيض الالم وجدا علي جهاد العدود لقد كان الرجل منا والاخر من عدونا يتصادلان تصاول اتفلحين يتخالسان انفسهما ايهما يسقي صاحبة كأس المنون فمرة لنا و مرة لعد و نامنا فلما راي الله صدقنا انزل بعد ونا الكبت و انزل علينا النصر حتي استقر الاسلام ملقيا جيرانه مبوراو طانه ولعمري لو كنا ناتي ما اتيتم ما قم للدين  عمود و لا احضر الاسلام عود " ترجمه : و نيز گفت علي (رض) هر آئينه بوديم با رسول خدا مي كشتيم پسران و پدران و برادران و دائيان و عمان خود را و اراده نمي كرديم به آن مگر ايمان و انقياد و جاري شدن سر براه راست و صبر بر تلخهاي الم و كوشش در جهاد دشمن و هر آئينه مي بود مردي از ما  و ديگري از دشمن ما بايكديگر از دشمن ما با يكديگر حمله مي كردند مثل حمله دو نر جنگي هر يك مي ربود جان ديگر را تا كدام يك بنوشاند حريف خود را پياله موت  پس نوبتي فتح ما بود و نوبتي فتح دشمن ما بر ما پس چون ديد خدا صدق ما را فرور آورد بر دشمن ما ذلت و فرود آورد بر دشمن ما ذلت و فرود آورد بر ما نصرت  تا آنكه قائم شد اسلام د رحاليكه افگنده بود گردن خود و گرفته وطن خود را و قسم بجان من اگر بوديم مي آورديم آنچه آورديد شما قائم نمي شد براي دين ستون و سر سبز نمي شد براي  اسلام شاخي.

 و اگر از همه اين شهادات در گذريم يك آيه قرآني ما را در تكذيب اين قصه مفتري كافي و وافي است حق تعالي در حق صحابه مي فرمايد "لا تجد قوماً يومنون بالله و اليوم الآخر يوادون من حادالله و رسوله و لو كانو اباءهم او ابناءهم او اخوانهم او عشيرتهم اولئك كتب في قلوبهم الايمان و ايدهم بروح منه " ترجمه : نيابي قوميكه دوستي دارند با كسي كه ضد كند با خدا و رسول خدا اگر چه باشند پدران خود يا پسران خود يا برادران يا خويشان خود اينچنين كسان را نوشته است در دلهاي ايشان ايمان مدد كرده است ايشان را بفيض باطن از خود . پس اين آيت نص صريح است كه صحابه را بهر كه مخالف خدا و رسول با شد ميل كردن و جانب داري اونمودن و دوستي او را مانع اجراء حكم الهي ساختن از محالات است پس كسانيكه حال شان چنين باشد چه امكان است كه بر اين واقعه شنيع  سكوت كنند يا بعضي از ايشان مصدر اين فعل شنيع شوند حال آنكه بعد از پيغمبر (ص) نيز در اعلاي اعلام دين جان و مال خود را نثار كرده با شند و طول العمر در احياي سنن او صرف نموده (سبحانك هذا بهتان عظيم ) و هر گاه نزد اهل سنت و جماعت شهادت خدا و رسل و شهادت امير المؤمنين و حسنين موجود باشد ديگر گوش نهادن بهذيانات اخوان الشياطين و افتراأت ابن مطهر حلي و ابن شهر آشوب مازندراني كه نعيق غرابي و شهيق حماري بيش نيست چه سهم منصور خواهد شد .

بعد از گفتن اين مطالب بايد خدمت شما خوانندگان گرامي عرض كنم  حتي اگر همه اين احاديث وآيات را نعو ذ بالله نديده بگيريم .آيا با عقل جور در مي آيد كه فردي هر چند قدرتمند به درب خانه ما بيايد و زن فرزندان ما را آزار دهد و در ضمن به ناموس ما اهانت كرده و او را به قتل برساند و ما در مقابل آن سكوت كنيم ؟

اعتقاد شخصي بنده حقير اين است كه اگر اينچنين توهيني به من  شود با تمام وجود با او مبارزه خواهم كرد و او را خواهم كشت حتي اگر نتوانم اين كار را بكنم خود را مي كشم مگر نگفته اند براي دفاع از ناموس اگر كشته شويم به شهدا خواهيم پيوست. و خود حضرت علي مگر آن زماني كه به ايشان گفته شد در سرزمين فلسطين چادر از سر زن مسلمان برداشته اند ايشان گفتند به خدا قسم اگر مسلماني اين را بشنود و بميرد سزاوارتر است از اينكه زنده بماند .

آيا شخصيت بزرگي  همچون حضرت علي (رض) كه فاتح خيبر بود كسي كه عمروبن عبدود را كشت در مقابل اينچنين توهين بزرگي كه به او و خانواده اش كردند ساكت بماند و به قول شيعيان ، تقيه كند ؟ (خاطر نشان مي كنم حضرت علي داماد پيامبر بودند و كسي كه كشته شدحضرت فاطمه (س) سيدالنساء بهشت)

و چرا تا چند سال پيش حتي روزي به نام روز شهادت حضرت فاطمه در تقويم وجود نداشت ؟

سوال من از شما اين است كه اگر به ناموس شما تجاوز شود چه مي كنيد ؟

آيا با وجود اين همه دلايل محكم و انكار ناپذير باز هم مي توان شايعه شهادت را باور كرد ؟

 پس بياييد شما را به خد ابه بزرگمردي چون حضرت علي، توهيني به اين بزرگي نكنيم و افتراءبزرگي را به صحابه گرانقدر پيامبر (ص) اسلام نسبت ندهيم چرا كه روز قيامت نزديك است و بايد به همه اين تهمت ها جواب دهيم.