××××تحفه اثنا عشري ×××××

اهل بیت

tohfehasnaashari — Thu, 12 Nov 2009 17:40:11 GMT

اهل بيت از ديدگاه اهل سنت

اهل بيت رسول الله در ميان اهل سنت، مقام بلندي دارند و اهل سنت نسبت به آنان احترام زياد و حقوق آنها را آنگونه كه خدا در شريعت قرار داده رعايت مي‌كنند، لذا محبت نسبت به آنان دارند و به سفارش پيامبر عمل مي‌نمايند. پيامبر ص فرمودند:«واذكركم الله في اهل بيتي» : (شما را درباره‌ي ـ رعايت حقوق ـ اهل بيتم سفارش مي‌كنم. (صحيح مسلم ، كتاب فضائل صحابه، باب فضائل علي 15/188 حديث/2408)

اهل سنت از روش شيعيان كه در محبت اهل بيت افراط مي‌كنند و از ناصبي هايي كه اهل بيت را با ناسزا گويي آزار مي‌دهند، مبرايند. تمام اهل سنت بر وجوب محبت اهل بيت و تحريم بي‌ادبي نسبت به ايشان اتفاق نظر دارند و كتابهاي اهل سنت مملو از فضايل اهل بيت است. كه برخي از فضايل اميرالمؤمنين علي رضي الله عنه وبرخي فرزندانشان را ذكر مي كنيم:(کسانی که شيعيان با تبليغات غلط گمان می کنند که اهل سنت آنها را دوست ندارند و با آنان دشمنی دارند).

اول: اميرالمؤمنين علي رضي الله عنه : سهل بن سعد رض روايت مي‌كند كه رسول الله صلي الله عليه وسلم در روز جنگ خيبر فرمود:فردا اين پرچم را به مردي مي‌دهم كه خداوند خيبر را بر دستانش فتح مي‌كند و او خدا و رسولش را دوست دارد و خدا و رسولش نيز او را دوست مي‌دارند، آن شب مردم درباره‌ي مردي كه فردا پرچم اسلام را از دست رسول خدا تحويل خواهد گرفت، حرف مي‌زدند.( النهاية لابن الأثير 2/140)گويد: صبح كه شد، مردم نزد رسول الله آمدند، در حالي كه هر يك از آنان اميد وار بودند كه رسول الله پرچم را به او بدهد، رسول الله فرمود:علي كجاست؟گفتند: چشمانش درد مي‌كند، فرمود: كسي را بفرستيدكه او را بياورد.

علي را آوردند، رسول الله از آب دهان خويش به چشمهاي او ماليد و برايش دعا كرد، و علي (رض)شفا يافت، بگونه‌اي كه گويا هيچ دردي نداشته است.پس از اين پرچم را به علي (رض)داد و علي(رض)گفت: اي رسول خدا: آيا با آنان بجنگيم تا مثل ما شوند؟ فرمود: به‌صورت عادي برو تا به ميدان آنان برسي، آنگاه آنان را به اسلام دعوت بده و از وجوب حقي كه خداوند بر آنان دارد، با خبر كن، به خداوند سوگند اگر خداوند يك نفر را بوسيله‌ي تو هدايت كند، از شتران مو سرخ براي تو بهتر است. (صحيح بخاري با فتح الباري، كتاب فضائل صحابه،باب مناقب علي7/70 ش/1-37 و صحيح مسلم، كتاب فضائل صحابه، باب فضائل علي4/1872 حديث/3406 )

دوم: حضرت فاطمه رضي الله عنها: پيامبر فرمود: فاطمه سردار زنان بهشت است. (صحيح بخاري با فتح الباري، فضائل صحابه7/105.)

سوم:حضرت حسن (رض)و حضرت حسين (رض)از براء بن عازب(رض) روايت است كه رسول الله ص، حسن(رض) و حسين(رض) را ديد و فرمود: «پروردگارا من اين دو را دوست دارم، تو نيز دوست بدار».( ترمذي كتاب المناقب باب مناقب حسن و حسين (5/661) حديث (3782) و گويد: حسن و صحيح است و آلباني صحيح دانسته، ترمذي 3/226)

در اين حديث پيامبر امتش را به محبت آن دو تشويق كرده و توضيح داد كه محبت آن دو، به معناي دوست داشتن پيامبر است.

ابوسعيد خدري(رض)روايت مي‌كند، رسول الله ص فرمود: «حسن و حسين سرداران جوانان بهشتند».( مسند احمد 3/3 و ترمذي)

چهارم: علي بن حسين :يحيي بن سعيد درباره‌ي او مي‌گويد: «او افضل‌ترين هاشمي است كه در مدينه ديده‌ام». الحليه 3/138

امام زهري گويد: « هيچ هاشمي‌اي افضل‌تر از علي بن حسين نديدم». تهذيب التهذيب 7/305

محمد بن سعد مي‌گويد: او ـ علي بن حسين ـ ثقه، مأمون، كثيرالحديث، عالي مقام، بلند مرتبه و پرهيزگار بوده است. طبقات كبري 5/222

پنجم: محمد بن علي باقر :ابن سعد گويد: «او داراي علم زيادي بوده و حديث زيادي روايت كرده است». طبقات كبري 5/324 صفدي گويد: او يكي از كساني است كه علم، فقه و ديانت را در خود جمع كرده است. الوافي بالوفيات 4/102 امام ذهبي گويد: حافظ حديث بوده و در احتجاج به او اتفاق دارند. سير اعلام النبلاء 4/413

ششم: جعفر بن محمد معروف به صادق :امام ابوحنيفه درباره‌اش مي‌گويد: «فقيهي آگاه‌تر از جعفر بن محمد نديدم». تذكرة الحافظ 1/166

هفتم: موسي بن جعفر، معروف به كاظم :ابو حاتم رازي گويد: «ثقه، صدوق و يكي از ائمه‌ي مسلمانان است». الجرح و التعديل4/139

ابن تيميه گويد: «موسي بن جعفر از كساني است كه به عبادتگزاري و پايبند‌يش به طاعات و عبادات گواهي داده‌اند». منهاج السنه4/57

ذهبي گويد: «موسي بن جعفر يكي از بهترين حكيمان و از عبادتگزاران با تقوا بوده است». ميزان الاعتدال4/202

هشتم: علي بن موسي معروف به رضا :ذهبي درباره‌ي وي مي‌گويد: او در علم، دينداري و سروري مقام و منزلت بلندي دارد. سير اعلام النبلاء9/387

نهم: محمد بن علي معروف به امام جواد :ابن تيميه گويد: امام جواداز بزرگان بني هاشم و در سخاوت و سروري معروف است. منهاج السنه4/68

بغدادي مي‌گويد:اهل‌سنت معتقد به دوستي با همسران رسول‌الله هستند و هر كس همسران رسول‌و يا برخي از آنان را كافر بداند، كافر مي‌دانند و فرزندان علي رض و كساني كه از نسل او هستند، و فرزنداني مانند: عباس، عمر، محمدبن حنفيه و ديگر كساني كه به روش پدرانشان بوده‌اند را محترم و شايان تقدير و بزرگداشت، مي‌شمارند.ابو مظفر طاهر اسفرايني در بيان روش اهل سنت مي‌گويد:خداوند آنان را از اين‌كه درباره‌ي گذشتگان امت اسلامي منكر يا بر آنان طعنه و ايراد وارد كنند، محفوظ نگه داشته است و درباره‌ي مهاجران، انصار، بزرگان دين، بدريان وشركت ‌كنندگان در احد، و بيعت رضوان چيزي جز خير و خوبي نمي‌گويند؛ و تمام كساني كه پيامبرص به بهشتي بودنشان گواهي داده را جز به نيكي ياد نمي‌كنند و معتقدند همسران پيامبر، اصحاب و اولاد ايشان را جز به نيكي نبايد ياد كرد و نوادگان پيامبر كه پايبند به سنت پيامبر و نوادگانش بوده اند، را محترم مي‌شمارند و اجازه نمي‌دهند كسي از خلفاي راشدين عيبجوئي كند و به آنان توهين نمايد و معتقدند نبايد كسي به بزرگان تابعين و تابع تابعين كه بر منهج قرآن و سنت صحيح بوده اند و خداوند آنان را از آلوده شدن به بدعتها حفظ كرده است، طعنه زند.

عقیده

tohfehasnaashari — Thu, 12 Nov 2009 17:38:42 GMT

عقيده من مسلمان

من به اعتقادات شامل ایمان به خداو فرشتگان، کتابهای آسمانی، پیامبران، زنده شدن پس از مرگ، ایمان به قضا و قدرایمان دارم. ایمان به خدا شامل ایمان به اموری که خدا در کتابش خود را وصف نموده و معتقدم که خداوند ـ سبحانه وتعالی ـ بی‌همتا و شنوا و بیناست و صفاتی را که خدا خود را بدانها توصیف کرده انکار نمی‌کنم و در نامها و آیات الحاد نمی‌ورزم. صفات او را با صفات مخلوقاتش مقایسه نمی‌کنم.خدا داناترین، راست گفتارترین و دارای بهترین سخن است، خداوند می‌فرماید: (سبحان ربک رب العزه عما یصفون وسلام علی المرسلین).(صافات:180، 181). (منزه است پروردگار تو، پروردگار عزّت (وقدرت) از آنچه آنان (مشركان) توصيف می‌کنند و سلام بر رسولان).فرقه من دربارة افعال و تهدیدهای خداوند وایمان و یاران پیامبر (ص) اعتقادش حد وسط است.معتقدم که قرآن کلام خدا است. معتقدم که خدا هر چه بخواهد انجام می‌دهد و چیزی خارج از خواست او قرار ندارد. هیچ کسی از قَدَر تعیین شده برایش در امان نیست و از آنچه در لوح محفوظ برای او تعیین شده تجاوز نمی‌کند.به آنچه پیامبر پس از مرگ خبر داده اعتقاد دارم. من به امتحان و خوشی وعذاب قبر، بازگشت روح به کالبد معتقدم. مردم در برابر خدا لخت می‌ایستندو خورشید به آنها نزدیک می‌شود. ترازوی اعمال نصب می‌شوند. و به وسیله آنها اعمال بندگان سنجیده وکسی که اعمالش فراوان و کفة اعمال نیکش سنگین باشد، رستگارست. آنکه کفه حسناتش اندک باشد در جهنم جاودان است. نامه اعمال انسانها توزیع می‌شود، گروهی آن را با دست راست، و گروهی با دست چپ دریافت می‌کنند.به حوض پیامبر در قیامت معقتقدم که آب آن از شیر سفیدتر و از عسل شیرین‌تر است، تعداد ظرفهای آن به اندازه تعداد ستارگان آسمان است. کسی که یک بار از آن بنوشد پس از آن هرگز تشنه نخواهد شد. معتقدم که پل صراط بر روی جهنم قرار دارد که مردم با توجه به مقدار اعمالشان از روی آن عبور می‌کنند. به شفاعت پیامبر و اینکه اولین کسی است که شفاعت می‌کند و مورد شفاعت قرار می‌گیرد ایمان دارم. اما شفاعت بعد از رضایت پروردگار انجام می‌شود. الله می‌فرماید: (ولا یشفعون الا لمن ارتضی وهم من خشیته مشفقون). (انبياء:28). (آنان هرگز برای کسی شفاعت نمی‌کنند مگر برای کسی که [بدانند] که خداوند از او خشنود است).می‌فرماید: (من ذا الذی یشفع عنده الا باذنه). (بقره:255).(کیست که در نزد او جز به فرمانش شفاعت كند).ومی‌فرماید: (وکم من ملک فی السماوات لا تغنی شفاعتهم شیئا الا من بعد ان یاذن الله لمن یشاء ویرضی). (نجم:26). (چه بسیار فرشتگان آسمانها كه شفاعت آنها هيچ سودى نمی‌بخشد، مگر پس از آن كه خدا براى هركس بخواهد و راضي باشد اجازه (شفاعت) دهد).خداوند فقط به اهل توحید اذن [شفاعت] می‌دهد. اما مشرکان بهره‌ای از شفاعت ندارند. چنانکه می‌فرماید: (فما تنفعهم شفاعه الشافعین). (مدثر:48).(از اين رو شفاعتِ شفاعت كنندگان به حال آنها سودى نمی‌بخشد.به بهشت و جهنم معتقدم. اعتقاد دارم آنها الآن وجود دارند و نابود نمی‌شوند. و مؤمنان در قیامت پروردگارشان را رؤیت می‌کنند . معتقدم که محمد (ص)خاتم پیامبران است. ایمان جز با ایمان به نبوت او کامل نمی‌شود. بهترین افراد امت او ابوبکر صدیق، عمر فاروق، عثمان ذی النورین، علی مرتضی و سپس بقیه عشره مبشره، آنگاه اهل بدر، سپس اهل بیعت رضوان و سپس همة صحابه هستند. اصحاب رسول الله را دوست می‌دارم، و به ذکر محاسن آنها می‌پردازیم، و براى آنان از خدا مغفرت می‌خواهم، و از بر شمردن بدیهایشان چشم پوشی، و از اظهار نظر درباره اختلافات آنها خودداری می‌کنم و قضاوت را به الله می سپاریم. زیرا خداوند می‌فرماید: (والذین جاووا من بعدهم یقولون ربنا اغفر لنا ولاخوننا الذین سبقونا بالایمان ولا تجعل فی قلوبنا غلا للذین آمنو ربنا انک رووف رحیم). (حشر:10). (كسانى كه بعد از آنها (مهاجرين و انصار) آمدند می‌گويند: پروردگارا! ما و برادرانمان را كه در ايمان بر ما پيشى گرفتند بيامرز، و در دلهايمان حسد و كينه‌اى نسبت به مؤمنان قرار مده، پروردگارا! تو مهربان و رحيمي).امهات المؤمنین را از هر بدی مبرا می‌دانم. به کرامات اولیا اعتقاد ولی نباید آنچه را که به خدا اختصاص دارد به آنها نسبت داد، و آنچه را که فقط خدا قادر است، از آنها طلب نمود(مثلا از ائمه). بر دخول مسلمانی در بهشت یا جهنم گواهی نمی‌دهم مگر آنان که پیامبر بر آنان شهادت داده است. اما نسبت به نیکوکار امیدوار، و نسبت به گناهکار بیمناکم. هیچ مسلمانانی را تکفیر نمی‌کنم(مثلا مثل بعضی شیعیان ابوبکروعمروعثمان را لعنت میکنندوخوارج علی را)، و او را از دایره اسلام خارج نمی‌دانم، به جهاد به همراه رهبر نیکوکار و فاسق اعتقاد دارم، و نماز جماعت پشت سر آنها را جایز می‌دانم، جهاد از زمان بعثت پیامبر تا زمانی که آخرین فرد این امت با دجال می‌جنگد ادامه داردو ظلم ظالم و عدل عادل آن را باطل نمی‌سازد. پیروی از رهبر مسلمانان را خواه نیکوکار باشد یا فاسق چنانکه به نافرمانی خدا دستور ندهد واجب و کسی که به خلافت رسید، و مردم بر او اجماع کردند. و به قدرت بر آنان غلبه کرد، اطاعتش واجب، و خروج بر او حرام است. دوری از بدعت گزاران را تا زمانی که توبه می‌کنندلازم می‌دانم، و آنان را مسلمان می‌دانم، و اعتقادات آنها را به خدا واگذار می‌کنم. بر این اعتقادم که هر امر جدیدی [به نام دین] وارد اسلام شود، بدعت است(مثل:تولد گرفتن برای ائمه،سالروز ورود حضرت معصومه و...). معتقدم که ایمان گفتن [شهادتین] با زبان، و عمل کردن به وسیلة جوارح، و اعتقاد به امور غیبی است، که به وسیله اطاعت بر آن افزوده، و با گناه از آن کاسته می‌شود. ایمان هفتاد و چند شاخه دارد، بالاترین آنها شهادت (لا إله إلاَّ الله) و پایین‌ترین آن، دور کردن، اشیاء مزاحم از راه مردم است. به وجوب امر به معروف و نهی از منکر براساس اسلام معتقدم.

محبت عمر نسبت به علی

tohfehasnaashari — Thu, 12 Nov 2009 17:32:33 GMT

موضع حضرت عمرفاروق نسبت به

حضرت علی مرتضی

-حضرت عمربن خطاب در دفاع از حضرت مرتضی مي گويد : اين علي ابن ابي طالب است گواهي مي دهم درباره او رسول خدا فرمود : اگر طبقات هفتگانه آسمانها را در يك ترازو نهند و ايمان علي را در كفه ديگر ايمان علي برتري كند . (تاريخ دمشق – بخش امام علي 2/365 – مناقب خوارزمي فصل 13 ص 77- مناقب ابن مغازلي ص 289 شماره 330- فردوس ديلمي 3/363 شماره 1500 – ميزان العتدال ذهبي 3/494 شماره 2788 به نقل از دارقطني – ذخاير العقبي طبري ص 100 – لسان الميزان ابن حجر 5/111)

- حضرت عمر ابن خطاب مردي را ديد به علي دشنام مي دهد و با علي مخاصمه و دشمني مي‌كرد. سپس عمر گفت : پندارم تو از منافقين باشي شنيدم رسول خدا مي‌فرمود: محققا علي نسبت به من مانند هارون باشد نسبت به موسي جز آنكه بعد از من پيامبري نباشد.( تاريخ بغداد 7/453)

- عمر ابن خطاب فرمود : دوستي علي رهايي از آتش است (فردوس الاخبار حديث شماره 2723 ج 2 كنز الحقايق مناوي ص67 چ پولاق – ينابيع الموده قندوزي چاپ اسلامبول ص 180 و ص 302 چ نجف)

- حضرت عمر ابن خطاب گفت : اگر درياها مداد و مركب شود و روييدني ها قلم گردد و انسانها همه نويسنده و جن ها همه حسابگر نتوانند فضايل ترا احصا كنند اي ابوالحسن . (موده القربي موده پنجم ص 55 چ لاهور)

-حضرت عمر ابن خطاب فرمود : هيچ كاسبي هماندن علي در كسب فضيلت كاسبي نكرد او رفيقش را به راه راست هدايت كند و از بيراهه روي برگرداند.( ذخايرالعقبي ص61 – رياض النضره 2/214چخانجي و 2/166چ بيروت – بنابيع الموده قندوزي ص 203 چاپ اسلامبول – ارجح المطالب امر تسري ص 98)

- در نزد حضرت عمر سخن از حضرت علي به ميان آمد . عمر گفت : اين داماد رسول خداست . همانا جبرييل فرود آمد پس گفت : اي پیامبر براستي كه خداوند امر مي كند ترا به اينكه فاطمه دخترت را به زوجيت علي درآوري.( رياض النضره 2/130 و ذخايرالعقبي ص 31)

- حضرت عمر ابن خطاب به دفعات مكرر امور قضاوتي و مشورتي و . . . با حضرت علي در ميان مي‌گذاشته و پس از حل مساله جملات زير را چندين بار در چند موقعيت مختلف ) مي گفته است : اي پدر حسن ، خدا باقي نگذارد مرا در امر سختي كه تو براي آسان كردنش نباشي و نه در شهري كه تو در آن حاضر نباشي .( كنزالعمال 5/832 – مصباح الظلام جرداني 2/56)

پناه مي برم به خدا از به سر بردن در بين قومي كه تو اي پدر حسن در بين آنها نباشي . (مستدرك حاكم 1/457 – تاريخ دمشق ابن عساكر 3/50 – كنزالعمال متقي هندي 5/177)

اگر علي نبود عمر گمراه شده بود . تمهيد باقلاني ص 199

- حضرت عمر به هنگام ضربت خوردن و وصيت در امر خلافت بعد از خود با نگاهي عميق به حضرت علي گفت : اگر اين شخص را متصدي امر خلافت كنيد شما را به راه راست و راه حق خواهد برد هر چند شمشير بر گردنش باشد . (استيعاب 8/211 چاپ حاشيه اصابه)

مردي از حضرت علي به نزد حضرت عمر دادخواهي نمود و چون حضرت علی حاضر در مجلس بود حضرت عمر گفت : اي ابوالحسن برخيز و در پهلوي خصمت بنشين .حضرت علي برخاست و پهلوي آن مرد نشست و پس از گفتگو و پايان يافتن قضيه و رفتن آن شخص به جاي خود برگشت . اما عمر متوجه شد چهره حضرت علی متغير و دگرگون است . پس گفت : اي ابوالحسن از چه رو چهره ات را متغير مي بينم مگر از آنچه گذشت ناخشنودي؟ حضرت علي فرمود : آري . عمر گفت : چرا ؟ علي فرمود : به خاطر آنكه مرا در برابر مدعي به كنيه ( كه احترام آميز تر است ) صدا زدي و چرا نگفتي يا علي برخيز! پهلوي خصمت بنشين ؟ عمر از اين خرده گيري علي بر عليه خود به شگفت آمد سر آن حضرت را گرفت و چشمانش را بوسيد و گفت : پدر و مادرم به فداي شما باد بوسيله شما خداوند ما را رهنمود فرمود و بوسيله شما ما را از تيرگي و تاريكي به نور مشرف ساخت.( ربيع الابرار 3/595- مناقب خوارزمي اواخر فصل 7 ص 52 و به نقل از زمخشري ص 54 شرح نهج البلاغه ابن ابي الحديد 4/133 چ 4جلدي – فرائد المسطين حمويني 1/349 حديث شماره 273 المستطرف ابشيهي 1/91 – نزهه المجالس صفوري 2/211 به نقل از زمخشري)

-حضرت عمر در حال طواف بود وحضرت علي هم در جلو او مشغول طواف بود كه مردي با روي سخن به عمر گفت: اي اميرالمومنين حق مرا از علي بگير . عمر گفت : حق تو از چه قرار است ؟ آن مرد گفت : سيلي بر چشم من زد ؟ پس عمر قدري توقف كرد تا علي به او ملحق شد . عمر به او گفت : آيا تو به چشم اين مرد سيلي زدي ؟ علي گفت : آري اي امير المومنين . عمر گفت : به چه علت ؟ علي فرمود : ديدم در حال طواف به ناموس مومنين چشم چراني مي‌كند ! عمر گفت : احسنت يا اباالحسن . آنگاه به آن مرد مي گويد : چشمي از چشمان الهي تو را ديد و بر تو سيلي زد حقي به گردن علي نداري تا من بازخواست كنم . رياض النضره محب طبري 2/145

- بين حضرت عمر و مردي پيرامون مساله اي كار به نزاع كشيد . حضرت علي در آن نزديكي بود .حضرت عمر با اشاره به حضرت علی گفت : چه بهتر اين مرد بين من و تو داوري كند . مرد طرف نزاع با تعبيري تحقيرآميز از هويت حضرت علی سئوال كرد .حضرت عمر با گرفتن يقه وي را كشان كشان از زمين بلند كرد و گفت : واي بر تو آيا فهميدي چه شخصيتي را كوچك شمردي اين علي ابن ابي طالب مولاي من و مولاي هر مسلماني است . (مناقب ص 98 – رياض النضره 2/115)

تکذیب شهادت فاطمه توسط عالم شیعه

tohfehasnaashari — Thu, 12 Nov 2009 17:29:50 GMT

انکار شهادت

حضرت فاطمه

دوایی برای وحدت بین مسلمین

پس از سید محمد حسین فضل الله ؛
نفي شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها ) توسط يک روحانی عراقی مقیم اردن !

"حسين المؤيد" روحانی عراقی كه حدود دو سال است در كشور اردن اقامت دارد، اخيرا با صدور فتوايي منكر شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها ) در اثر شكسته شدن پهلو شد.

به گزارش «شیعه نیوز» به نقل از شيعه آنلاين،‌ اين روحانی درباره فتواي خود گفت: بنده برخلاف سيد محمدحسين فضل الله كه داستان شكستن پهلوي حضرت فاطمه (سلام الله علیها) را مورد شك و ترديد قرار داده بود و مي‌گفت، من اين حادثه را نه تصديق و نه تكذيب مي‌كنم، بايد بگويم بنده اين داستان را كاملاً رد مي‌كنم چون دلايل و قرائن منطقي نشان مي‌دهد كه اين حادثه درست نبوده و آنچه در تاريخ اسلامي و روايات ذكر شده نمايانگر اين است كه ايشان در اثر بيماري درگذشته است.

اين روحانی عراقي در ادامه شيعيان كشورمان را مورد اهانت قرار داد و افزود:‌ البته اين اقدام بنده خشم شيعيان صفوى وابسته به ايران را برانگيخته است، اما واكنش روحانيون شيعه با فرهنگ كه از علم و دانش خوبى برخوردار هستند، در مورد اين شيوه من نسبتا خوب است و به اين فتواها عمل مى‌كنند، تا جايي كه به دنبال صدور فتواى جديدم مبنى بر جايز نشمردن برگزارى مراسم عاشورا، برخى از آنها از رفتن به اين مراسم خود‌دارى كردند.

گفتني است سيد محمدحسين فضل الله، چند سال پيش در فتوايي مشابه اعلام كرده بود كه شهادت حضرت زهرا (سلام الله علیها ) در اثر شكسته شدن پهلو را نه تصديق مي‌كند و نه تكذيب !!
لازم به ياد آوري است وي چند هفته پيش در اقدامي بي‌سابقه اعلام كرد كه حاضر است به سؤالات شرعي اهل سنت بر اساس مذهبشان پاسخ دهد و براي آنان فتوا صادر كند.

وي گفته بود:‌ بنده خودم را يك مرجع تقليد شيعي نمي‌دانم بلكه يك مرجع تقليد اسلامي هستم از همين رو حاضرم براي برادران اهل سنت نيز فتوا صادر كنم و به سؤالات شرعي آنان پاسخ دهم. با اين كار مي‌توانيم به تقريب بين مذاهب اسلامي نيز كمك كنيم. بنده با اين كار قصد دارد فرهنگ را نيز اصلاح كنم.

شیعه نیوز

مرجع شيعي ينكر قصة كسر ضلع فاطمة رضي الله عنها
أضيف في :6 - 4 - 2009

موسوعة الرشيد/ وكالات

أنكر المرجع الشيعي حسين المؤيد قصة كسر ضلع السيدة فاطمة "رضي الله عنها" بنت الرسول "صلى الله عليه وسلم" ،وقال المرجع الشيعي حسين المؤيد : (أنكر قصة ضلع فاطمة، وإذا كان حسين فضل الله يشكك حيث يقول إنه لا يؤكد ولا ينفي، أنا أنفي القضية تماماً ورأيي الأكثر صراحة بين علماء الشيعة).

وأضاف المؤيد في إحدى فتاويه: (قد ذكرنا أن حادثة كسر ضلع الزهراء "رضي الله عنها" غير ثابتة، بل القرائن المنطقية تدلل على أنها غير صحيحة ولم تكن هذه الحادثة سبباً لوفاتها , وإنما المستفاد من النقول التاريخية أنها مرضت ووافاها الأجل "رضي الله عنها".

وبهذا الأسلوب المنطقي الذي يدحض قصة كسر ضلع السيدة فاطمة "رضي الله عنها" يكون المؤيد أول مرجع شيعي يفند أساسيات العقيدة ألاثني عشرية لدى الطائفة الشيعية.

وعلى صعيد ذي صلة، كان الباحث الشيعي احمد الكاتب قد فند حادثة كسر ضلع السيدة فاطمة بالأدلة العقلية وناقشها بالأدلة النقلية حيث قال: (إنها أسطورة اختلقت وتطورت في القرن الثاني الهجري، ورددها بعض كُتاب الأدب السني وليس المؤرخين المحققين من السنة، ثم تلقفها بعض الوضاعين من الشيعة في القرنين الرابع والخامس الهجري، ووصلت إلى هذه الصورة).

ومن الجدير بالذكر أن المرجع الشيعي حسين المؤيد، يؤكد أن خطواته الجديدة تغضب من وصفهم بـ"الصفويين من الشيعة التابعين لإيران"، وأما المثقفون من الشيعة فهم منفتحون على هذا المنهج ويطبقون فتاويه، وكثير منهم صار يمتنع عن زيارة عاشوراء بعد الفتوى التي حرمتُ بها ذلك.

آیا آیه (وَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ) در حق حضرت علی نازل شده است؟

tohfehasnaashari — Wed, 11 Nov 2009 17:07:39 GMT

آیا آیه (وَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ) در حق حضرت علی نازل شده است؟

از 350 آیه ای که شیعه ها میگویند در حق علی نازل شده است یکی هم این آیه است.

(يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنْكُمْ) «اي ايمان آوردگان خدا و رسولش و فرماندهاني که از بين خود تان هستند را اطاعت کنيد»
«فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْ‏ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنْتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللّهِ وَالْيَومِ الآخِرِ ذلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلاً»سورة النساء(59)
پس اگر در چيزي اختلاف پيدا کرديد به خدا و رسول او مراجعه کنيد اگر ايمان به الله و روز قيامت داريد اين بهتر و درست تر است.»
این آیه به چندین و چند دلیل به حضرت علی مربوط نیست
دلیل اول = الله نه از کسی ترس داشته نه واهمه نه خجالت میکشیده و نه قرآن کتاب چیستان است!
اگر منظور علی میبود الله بصراحت آنرا اعلام میکرد. الله ای که ما میشناسیم به اندازه یک بال مگس برای دنیا و مافیها ارزش قایل نیست که سربسته سخن گوید ولی گویا خدای شیعیان نیز صفات امامشان را دارد که از ترس در سرداب سامرا پنهان است.
دلیل دوم= اگر منظور «اولي الامر» همان علی است پس طبق عقیده شیعه حرفایشان باید در مشاجرات حرف آخر و مرجع باشد و اگر علی معصوم باشد پس بايد الله ميفرمود:
و إذا تنارعتم في شيئ فردوه إلي الله و الرسول و اولي الامر
( یعنی وقت اختلاف به الله و رسول و اولی الامر مراجعه کنید)
اما بخش دوم آیه میگوید: فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْ‏ءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللّهِ وَالرَّسُولِ
. اگر در چيزي اختلاف پيدا کرديد به خدا و رسول او مراجعه کنيد
و میبنید که سخنی از اولی الامر نیست.
پس این قسمت آیه ،اولیاء الامر را در وقت اختلاف در رديف امت قرار مي گیرند پس امر ولي الامر حرف آخر نيست پس ولي الامر معصوم نيست پس اين علی که شما ساخته ايد را الله نمي شناسد تا در وقت اختلاف به ما امر کند که به او مراجعه کنيم اين قسمت آيه، حضرت علي را در وقت نزاع در رديف بقيه مردم قرار داد پس اين آيه دليل است بر رد امامت شيعه و اولي الامر همان است که ما ميگويم. اميرانی هستند از بين ما که حق ندارند پا را از دايره ترسیمی قرآن و سنت بيرون بگذارند و ما حق رد آنها، در صورتي که خلاف قرآن و سنت کاري کردند را داريم.
دلیل سوم =ما بر رد تفسیر شیعه این است که کلمه اولی الامر جمع است و پس فقط دلالت بر علی ندارد بلکه دلالت به همه فرمانده هاست. و ما میدانیم که رسول الله برای هر سفری ولی امری تعیین میکردند و علی فرماندهی بود از فرمانده ها.
شیعه فورا میگوید بله اولی امر جمع است و امامان ما هم دوازده نفرند پس معلوم شد آیه فقط در حق علی نیست در حق 11 امام دیگرشان هم هست و این عذز بدتر از گناه ست زیرا الله از ما خواسته در طی قرون و اعصار تا روز قیامت، از 12 نفر پیروی کنیم ولی این دستور مهم را در لفافه بسیار میهمی پیچیده و حاشا که منظور الله قرآن روشن همین چیز تاریک و مبهمی باشد که شیعه میخواهد بما بقبولاند.
و آیه زیر هم این ادعای شیعه ها رد میکند که اولیاء امور منحصرند به 12 امام اند:
وَإِذَا جَاءهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُواْ بِهِ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَى أُوْلِي الأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ وَلَوْلاَ فَضْلُ اللّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لاَتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلاَّ قَلِيلًا ﴿83﴾
«و چون خبرى [حاكى] از ايمنى يا وحشت به آنان برسد انتشارش دهند و اگر آن را به پيامبر و اولياى امر خود ارجاع كنند قطعا از ميان آنان كسانى‏اند كه [مى‏توانند درست و نادرست] آن را دريابند و اگر فضل خدا و رحمت او بر شما نبود مسلما جز [شمار] اندكى از شيطان پيروى مى‏كرديد» (83)نساء
اینجا واضح است که الله ما را بعد از خود و رسولش ،ارجاع میدهد به فرماندهان با علم .
دلیل 4 = و اگر تفسیر شیعه را قبول کنیم پس این آیه و آیه اول معطل و بی معنی میشوند زیرا قرنهاست که امام زمانی نیست تا در وقت خوف، خبر را پیش او ببریم میبریم پیش کی پیش اولیاء امور پس باز تفسیر شیعه به کوچه بن بست رسید.
دلیل5 = روال آیه ربطی به علی ندارد شما خودتان آیان قبل و بعد از آیه مورد بحث را در سوره نساء بخوانید و ببینید شیعه ساختمان عقاید خود را بر باد بنا نهاده و خوف از آخرت ندارد . ترس از روز ی ندارد که باید در جلوی الله بایستد و به خاطر تحریف کلام الله حساب پس بدهد.

آیا هر سنی که شیعه را بکشد به بهشت میرود؟

tohfehasnaashari — Wed, 11 Nov 2009 17:05:29 GMT

آیا اهل سنت کشتن شیعه ها را جایز میدانند

دوست شیعه پرسیده:
با سلام ... راسته میگن مذهب شما یعنی وهابیت کشتن شیعه ها را حلال میدونه؟ لطفا صادقانه جواب بدید.

پاسخ ما:
اول بياييد این دوحدیث را ببینید
[أمرت أن أقاتل الناس حتى يشهدوا أن لاإله إلا الله وأن محمدا عبده ورسوله وأن يستقبلوا قبلتنا ويأكلوا ذبيحتنا وأن يصلوا صلاتنا فإذا فعلوا ذلك ؛ ( فقد ) حرمت علينا دماؤهم وأموالهم إلا بحقها لهم ما للمسلمين وعليهم ما على المسلمين ] .
رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند به من دستور داده شده که با مردم بجنگم تا که اقرار کنند که الهی غیر از الله نیست و محمد بنده و فرستاده اوست پس اگر قبله ما را قبله قبول داشته باشند و گوشت حیوانی که بدست ما ذبح شده را برای خوردن حلال بدانند و نماز ی که ما ميخوانیم را بخوانند، پس خون و مال آنها برما حرام است (مگر به دلیلی مثل قصاص قاتل ) و با ما حقوق مساوی دارند.
«من صلى صلاتنا واستقبل قبلتنا وأكل ذبيحتنا فذلك المسلم الذي له ذمة الله وذمة رسوله فلا تخفروا الله في ذمته»
رسول الله صلی الله عليه وسلم فرمودند: هر كس كه مثل ما نماز بخواند و رو به قبله ما کند (از اهل قبله باشد) و گوشت حیوانی که بدست ما قربانی شده را برای خوردن حلال بدانندل، پس اين همان مسلماني است كه او را در پناه خود گرفته و رسول الله صلی الله عليه وسلم به او امان داده پس پناه دادن الله را حقیر نشمارید ( که وای بر شما میشود )
بر اساس این حدیث های صحیح که از سلسله صحیحه البانی برایتان نوشتم و احادیث دیگر، کشتن مسلمان حرام قطعی است بلکه حتی کعبه را خراب کردن گناهش کمتر است تا مسلمان را کشتن.

حالا سوال دوم آیا این احادیث بر شیعه 12 امامی تطبیق میکند؟
جواب
بله
شیعه امروز ی به قبله ما نماز میخواند و 5 نماز را قبول دارد در رکعات کم و بیشی نکرده و گوشت گوسفندی که بدست سنی قربانی شود را میخورد و از همه بالاتر «لا اله الا الله »میگوید و محمد را بنده و رسول الله قبول دارد.
پس مشمول احادیث فوق شده و خون و مالش بر سنی ها حرام است
عملا هم همینطور است ما کی آنها را از رفتن به مکه منع کرده یم ؟در حالیکه هرکس میداند ورود غیر مسلمان به حرمین ممنوع است
سوال سوم: پس چرا بعضی از اهل سنت، شیعه ها را میکشند؟
بله این حقیقت تاریخی هم جلوی ماست که علمای ترکیه عثمانی فتوای کفر شیعه های صفوی را صادر کردند و فقط در یک جنگ هزاران زن و کودک ایرانی را بردند استانبول فروختند
و ازبک ها هم سالیان دراز در خراسان دست اندازی میکردند و زنان و کودکان و مردان ایرانی به اسیری میبردند و به ادعای شیعه وقتیکه دو قرن پیش آل سعود موقتا بر کربلا دست یافتند خیلی از ساکنان شهر را در اطراف قبر حسین کشتند و غنیمت ها گرفتند
با آن حدیث این اعمال را چگونه پاسخگوییم ؟!!
حل این معما در این است که شیعه داریم تا شیعه، شیعه امروز همان شیعه زمان صفوی نیست لذا عکس العمل اهل سنت نیز همان نیست.
در زمان صفوی ها شیعه ها، اهل سنت را کافر میگفتند و ذبیحه ما را نمیخوردند حتی جهت قبله مساجد ایران را به این بهانه که در سمت کعبه نیست ،عوض کردند!!! و میگفتند «لا اله الا الله،اسماعیل ولی الله» و به اسماعیل مقامی نیمه خدایی داده بودند و برایش سجده میکردند و زن و بچه سنی را به اسیری میبردند.
لواط حلال و علنی بود حتی اهل سنت تفتیش عقاید میشدند به این صورت که در چهارسوها شراب میگذاشتند اگر کسی نمیخورد میگفتند سنی است.
و زنان و پسران اهل سنت ایرانی را همین صفوی ها به بردگی میگرفتند و علناً با آنها زنا و لواط میکردند نماز جمعه تعطیل شده بود.
و کارهای بسیار زشتی کردند مثلا مدفن ابوحنیفه را در عراق خراب کرده و بجایش مستراح ساختند و برای تشویق مردم ،پول میدادند تا به آنجا برای قضای بروند.
لذا باساس براهین روشن حکم کفرشان صادر شد سیلی بسیار محکمی خوردند وحتی زن محبوب شاه اسماعیل را سلطان عثمانی به اسیری گرفت, و نيم خورده سگ یعنی زن شاه اسماعیل را لایق همبستری خود ندانست! و دادش به یک سرباز ساده بنام جعفر.
شاه اسماعيل سفير فرستاد که زنم را پس بده سلطان سلیم گفت بعد از این کارهای که کردی تو مستحق آداب و رسم معمول بین پادشاهان نیستی.
((برای اینکه مبادا کسی یک دفعه غیرت ایرانی بودنش بجوش اید میگوییم که شاه اسماعیل فارسی نمیدانست در حالیکه سلطان سلیم عثمانی شفیته ادبیات ایران بود و نه فقط فارسی میدانست که حتی بفارسی دوبیتی دارد و شاه اسماعیل هزاران هزار ایرانی را به اسیری برد و کاری کرد که چنگیز با ایران نکرد.))
بعد از این سیلی خوردن و فتح پایتختشان توسط عثمانی ها و حملات پی در پی ازبک ها، جانشینان شاه اسماعیل از غلط کردن خود پشیمان شدند و کم کم آدم گشتند و صاحب فقه شدند و سعی کردند مخالفتشان با اسلام در حدی باشد که حکم کفر بر آنها جاری نشود و دودوزه بازی کردند و در مرز کفر متوقف شدند و لذا میبینی که مثل ما حج و نماز و روزه دارند اما رگه های از اونها در سرزمین بی در و پیکر عراق همچنان در حالت غلو افراطی قبر پرستی باقی ماندند که باز حکم کفرشان را سبب شد و سلفی های آل سعود دوقرن پیش آنها را گوشمالی سختی دادند.
اما همین آل سعود از روزی که محمدبن عبدالوهاب برنجد و حجاز مسلط شد تا امروز یک شیعه را نکشتند و آنها آزادند هر هفته از دمام به مشهد پرواز زیارتی دارند و در مدینه مسجد دارند پس عکس العمل سنی مربوط است به رفتار شیعه
و شیعه فعلی مسلمان است و کافر نیست زیرا راهی برای کافر کردن او نداریم.
برای همین حتی افراطی ترین حرکت های اسلامی یعنی مثلا طالبان حتی یک مورد آزار شیعه ندارد.
اذان شیعی در قندهار پایتخت طالبان در خیابان اصلی ، هر روز سه بار طنین انداز میشد شما حتی یک مورد هم نمیتوانید نشان بدهید که رهبران طالبان علیه شیعه کشور خودشان حرفی زده باشند.
چرا نزدند چون شیعه در انجا عقایدی برای خود دارد و علنی کار ناشایستی نمیکند برای حسین گریه میکند بکند از علی تعریف میکند بکند علی که مال ما هم هست.
البته کسی که در اینترنت مینویسد حضرت عایشه ( خاکم به دهن ) ف.... بود، بیشک کافر است اما این نظر رسمی علمای شیعه نیست آنها فقط میگویند بد بود یا بد شد و این حرف آدم را کافر نمیکند البته آدم نباید هر غلطی بکند و خوش باشد که کافر نشده، آدم اگر با مادر خود هم زنا کند کافر نمیشود ایا باید این چنین کند که از عایشه بدگویی میکند؟!!
به هرحال این موضوع بحث نیست پس بگذریم
خلاصه اینکه شیعه امروزی همان شیعه دیروزی نیست لذا اگر دیروزی را کافر گفتیم به دلیل کفرشان بود امروز از دمام، هفتگی هواپیما شیعه های عرب را می آورد مشهد برای زیارت. پس میبینید که حتی در عربستان سختگیر، شیعه ها آزادند.
سوال چهارم: چگونه شیعه کافر نیست در حالیم علنی میگوید علی شفا بده علی بچه مرا حفظ کن؟
در دفتر ثبت خاطرات مسجد جمکران نوشته شده که گروهی از افراد بلندپایه ایران میرفتند مشهد در آسمان هواپیما خراب شد یکی گفت همه با هم داد بزنید یا اباصالح مدد ( مهدی کمکمان کن) و به عقیده نویسنده مهدی کمک کرد و نجات یافتند.
خب این شرک است پس چرا چنین شیعه ای را مسلمان میگوییم؟!
علمای ما اینجا حرف عجیبی میزنند میگویند این مسلمانی است که شرک کرده و باید توبه کند و اگر بر این عقیده بمیرد هرگز از جهنم بیرون نمی آید اما حکم مسلمانی را بر او جاری میکنند مالشان را نمیگیرند و زن بچه ش را نیز نمیکشند و البته اگر بتوانند انها را منع میکنند.
اما در ظاهر حقوق مسلمانان را کاملا داراست.
خب حکم علمای شیعه چیست؟
البته همه علمای شیعه بی کم و کاست گمراهند اما دو نوع گمراه داریم:
گمراه صادق
گمراه خبیث

هر عالم شیعی که مقلد کور است و علم راچشم بسته از استادش گرفته و تحقیق نکرده و هرچند که در استاندارد شیعه آیت اله العظمی یا حجه الاسلام است اما در حقیقت بیسواد است و این عالم ،حکمش همان حکم شیعه عادی ست. یعنی مسلمان است.
اما آن دسته از علمای شیعه (متاسفانه کم هم نیستند) که با وجود دانایی، سعی میکنند حق را بپوشانند و به کمک قیچی و تاویل بی پایه معنی قرآن را عامدانه تغییر دهند اینها بیشک کافر و محارب با الله هستند
سوال بعدی: پس چرا سلفی به قبرها حمله میکنند و زوار عادی را میکشند آنهم با بمب؟
ببینید همه چیز را بنام سلفی و اهل سنت ننویسید جریان های تکفیری و خوارجی، خصوصا در مناطق جنگی، خارج از کنترل اهل سنت هستند.
البته شاید سلفی ها و سنی ها حکم کفر و کشتن کسانی که برا ی کافران اشغالگر کار میکنند را صادر کرده باشند اما در این حکم نامه فرقی بین شیعه و سنی نیست حکم ارتداد بر هر خادم یا جاسوس کفار حربی را صادر میکنند و لو که این جاسوس هم نام حضرت عمر باشد.
سوال پنجم گاهی میبینیم که در جایی که جنگی هم در میان نیست شیعه ها با حمله فدایی کشته میشوند.
جواب:
علمای اهل سنت مسول تند روی های نادانان خودسر نیستند و این را هم فراموش نکنیم که ماهواره و نت بلای جان شیعه ها شده مثلا ایت الله قزوینی یا حجه الاسلام دانشمند در مکه که نمیتوانند به اصحاب و زنان پیامبر صلی الله علیه وسلم فحش های رکیک بدهند میروند در لوس انجلس و تهران لم میدهند و این غلط را میکنند و یک جوان احساساتی را دیوانه میکنند و او که دستش به اونها نمیرسد میافتد به جان اهداف ساده تر و سهل الوصول تر...... پس در جرم این جوان آن ایت الله لم داده بر مبل در شمال تهران و یا لوس انجلس نیز برابر شریک است که بلکه بیشتر .... پس..... ای باد صبا اینهمه آورده توست!!

در آخر
رفتار سعودی ها و طالبان را مثال زدم تا تحمل پذیری اهل سنت را ببینید. این شیعه است که تحمل ندارد، دولت به جای درست کردن، قبر ابوحنیفه را خراب میکند. در تهران به این بزرگی با دو میلیون سنی، اجازه ساخت یک مسجد به ما نمیدهد! تنها مسجد اهل سنت مشهد را یک شبه خراب کردند و به جایش درختان ده ساله کاشتند !!!
این شیعه است که امام زمانش که بیاید قصد دارد حضرت ابوبکر و عمر و عایشه رضی الله عنهم را از قبر بیرون بکشد و بزند و بسوراند. باز شما ما را تفتیش عقاید میکنید که چرا به شیعه رحم نمیکنید ؟!
در حالیکه قضیه برعکس است این علمای شما هستید که که منتظر امام زمانی با آن کارنامه رهیب هستند و هر وقت فرصت به دستشان رسید منتظر امام زمان نشدند و دمار از روزگار ما در آوردند!

تکریم عمر فاروق نسبت به اهل بیت

tohfehasnaashari — Wed, 11 Nov 2009 16:11:13 GMT

تکریم و احترام عمر نسبت به اهل بیت:

شیعه ادعا می‌کنند که عمر با علی دشمن بوده است، اما می‌بينیم که عمر وقتی که برای تحویل گرفتن کلیدهای بیت المقدس می‌رود علی را به عنوان جانشین خود در مدینه مقرر می‌نماید البداية والنهاية، ( 7/57).؟! با اینکه اگر کوچکترین مشکلی برای عمر پیش بیاید علی خلیفه خواهد شد!

پس این دشمنی کجاست؟!

عمر اهل بیت را مورد تکریم و احترام قرار میداده بطوری که او حضرت حسین را بر فرزند خود عبدالله برتری میداد و عمرسخن معروفش را در مورد حسین گفت: «مگر مو بر سر غیر از شما روییده است (تحسین زیبایی موی او کرد)»( شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید 3 / 110 .)

حسين بن علي رضي الله عنه مي گويد: روزي عمر به من گفت: فرزندم چه خوب بود همواره نزد ما مي آمدي و با هم مي بوديم؛ من نيز روزي نزد او رفتم اما او با معاويه به تنهايي مشغول صحبت بود و ديدم فرزند عمر بيرون در مانده و اجازه ورود به او داده نمي شود، لذا من از همانجا برگشتم.

بعد از آن وقتي عمر رضي الله عنه مرا ديد گفت: فرزندم چرا نيامدي، گفتم من آمدم ولي شما با معاويه مشغول سخن بودي و فرزندت را ديدم كه برگشت من نيز برگشتم، آنگاه عمر گفت: تو از عبدالله فرزند عمر به ورود سزاوارتري، زيرا ايماني كه در قلب ما ريشه دوانده بر اثر لطف خدا و بركت شما (اهل بيت) بوده است كنزالعمال ج7ص105 و الاصابه ج1ص133

ابن سعد از جعفر صادق فرزند محمد باقر از پدرش علي بن حسين رضي الله عنه نقل مي كند كه وي گفت: پوشاك و لباسهايي از يمن نزد عمر رضي الله عنه آوردند، وي آنها را ميان مردم تقسيم نمود، مردم لباسهاي جديد را پوشيده به مسجد آمدند، عمر رضي الله عنه بين منبر و قبر رسول الله صلي الله عليه وسلم نشسته بود، مردم مي آمدند و سلام مي گفتند و براي او دعاي خير مي كردند. در اين هنگام حسن و حسين رضي الله عنهما از خانه مادرشان فاطمه رضي الله عنها بيرون آمدند و از كنار جمعيت رد شدند، در حالي كه لباس جديدي به تن نداشتند. عمر با ديدن آنها افسرده و غمگين شد، پرسيدن علت ناراحتي چيست؟ من از بابت اين دو پسر ناراحت هستم كه به اندازه قد آنها پوشاكي وجود نداشت، سپس نامه اي به كارگزاران خود در يمن نوشت تا هرچه سريعتر دو دست لباس براي حسن و حسين بفرستند. چون لباس رسيد آنرا به آنان پوشاند، آنگاه مطمئن و مسرور گشت. الاصابه ج1ص106/ به كتاب گنجينه داستانهاي آموزنده اثر همين مترجم مراجعه شود

ابن جعفر مي گويد: چون دروازه فتوحات به روي مسلمين گشوده شد عمر رضي الله عنه تصميم گرفت كه براي تمام شهروندان مستمري مقرر كند، بدين منظور عده اي از اصحاب پيامبر صلي الله عليه وسلم را براي مشورت فرا خواند، عبدالرحمن بن عوف رضي الله عنه گفت: اول از خودت آغاز كن، فرمود: هرگز، بخدا سوگند خويشان رسول الله را بر همه مقدم قرار مي دهم، سپس سهم ساير بني هاشم را معين مي كنم كه قبيله رسول خدايند، و نخست سهم عباس رضي الله عنه ، سپس علي رضي الله عنه را مقرر نمود. سپس شهريه پنج قبيله را تنظيم نمود كه آخرين قبيله بني عدي بن كعب (قبيله خودش) بود. روش تنظيم بدين گونه بود كه نخست از بني هاشم نام كساني را ثبت مي كرد كه در جنگ بدر شركت داشتند سپس بدريان بني اميه سپس به ترتيب قرابت. و براي حضرت حسن و حسين رضي الله عنهما سهمي جداگانه مقرر گردانيد. ابو يوسف، كتاب الخراج، ص24-25 مصر چاپ اول 1302 هـ

در طبقات ابن سعد آمده (و حافظ ابن عساكر نيز در تاريخ خود روايت كرده) كه وقتي عمر بن خطاب رضي الله عنه ليست مستمري بگيران را تهيه مي كرد، براي حسن و حسين رضي الله عنهما گرچه از اصحاب بدر نبودند ولي بعلت قرابتشان با رسول الله صلي الله عليه وسلم سهمي معادل سهم پدرشان رضي الله عنه كه از اهل بدر بود، مقرر نمود و به هر يك پنج هزار درهم مي داد (ابن سعد، الطبقات الكبري)

فاروق اعظم رضي الله عنه امور مهم را بدون مشورت حضرت علي رضي الله عنه انجام نمي داد و مشاوره‌ي جناب امير نيز مبني بر نهايت اخلاص و خير خواهي بود، چون فاروق اعظم به بيت المقدس سفر كرد، امور خلافت را به جناب امير تفويض نمود.( سيد امير علي مورخ معروف شيعه مي نويسد: «آن زمامدار بزرگ يعني عمر اعتمادي كه در خلافت خود به شخص حضرت علي داشت تا اين حد بود كه هر وقت به خارج سفر مي كرد او را در مدينه كفيل يا قائم مقام خودش تعيين مي نمود.» تاريخ عرب و اسلام ص54 (مترجم))

اعتقاد ائمه درباره ابوبکر صدیق و عمر فاروق

tohfehasnaashari — Wed, 11 Nov 2009 16:09:17 GMT

اعتقاد ائمه در مورد ابوبکرصدیق

*- حضرت علی نمازهای پنجگانه را پشت سر ابوبکر صدیق خواند و به امامت او راضی بود(الاحتجاج ، ص 53 طبرسی ، السقیفه ، ص 203 و مراة العقول مجلسی ، ص 388)

*- به تواتر از حضرت علی روایت شده که گفت: «بهترین فرد این امت بعد از پیامبرش ابوبکر و عمر هستند»( الصوارم المهرقه ، ص 25 شوشتری تستری)

و نیزحضرت علي فرمود: «هر کسی پیش من آورده شود که مرا بر ابوبکر و عمر برتری داده باشد او را به جرم افترا شلاق می زنم»( العیون و المحاسن مجلسی 2 / 122 – 123 .)

*- و وقتی حضرت علی را در مورد علت بیعت خود با ابوبکر پرسیدند گفت: «اگر ما ابوبکر را اهل خلافت نمیدیدیم او را انتخاب نمیکردیم» (شرح نهج البلاغه 1 / 130 و 2 / 45 و 6 / 40 و ن ک الاحتجاج طبرسی ، ص 50 .)

*- وقتی به حضرت علی گفته شد: آیا برای تعیین جانشین وصیت نمیکنی؟ گفت: «پیامبرجانشین تعیین نکرد که من تعیین کنم، ولی اگر خداوند نسبت به مردم اراده نیک داشته باشد آنها را بر بهترینشان متفق و متحد مینماید همانگونه که بعد از پیامبر آنها را بر بهترین شخص متفق کرد»( الشافی فی الامامة علم الهدی ، مرتضی علی بن حسین ، ص 171 .)

*- همچنین حضرت علی در خطبهاش گفت: « با آنچه آنها را اصلاح کردی ما را اصلاح کن... به او گفته شد: آنها کیستند؟ گفت: «ابوبکر و عمر دو امام هدایت، هر کس به آنها اقتدا کند مصون می ماند، و هر کس از آثار و روش ایشان پیروی نماید به راه راست هدایت میشود»( تلخیص الشافی طوسی 2 / 428 چاپ نجف و الصراط المستقیم الی مستحقی التقدیم 3 / 149 .)

و گروهی از عراق نزد علی بن حسین آمدند و در مورد ابوبکر و عمر و عثمان

سخنان ناشایستی گفتند، وقتی سخنانشان تمام شد

علی بن حسین

ع گفت: به من بگویید آیا شما از مهاجران اول هستید که خداوند در مورد آنها فرموده است:

مهاجريني كه از خانه و كاشانه و اموال خود بيرون رانده شده‌اند . آن كساني كه فضل خدا و خوشنودي او را مي‌خواهند ، و خدا و پيغمبرش را ياري مي‌دهند . اينان راستانند .(حشر:٨)

گفتند: نه.

گفت: آیا شما کسانی هستید که خداوند در مورد آنها فرمود:

یعنی: آناني كه پيش از آمدن مهاجران خانه و كاشانه (آئين اسلام) را آماده كردند و ايمان را (در دل خود استوار داشتند) كساني را دوست مي‌دارند كه به پيش ايشان مهاجرت كرده‌اند ، و در درون احساس و رغبت نيازي نمي‌كنند به چيزهائي كه به مهاجران داده شده است ، و ايشان را بر خود ترجيح مي‌دهند ، هرچند كه خود سخت نيازمند باشند(حشر:٩)

گفتند: نه!

گفت: شما گفتید که از این دو گروه نیستید، و من گواهی می دهم که شما از کسانی نیستید که خداوند در مورد آنان فرمود:

یعنی: كساني كه پس از مهاجرين و انصار به دنيا مي‌آيند ، مي‌گويند : پروردگارا ! ما را و برادران ما را كه در ايمان آوردن بر ما پيشي گرفته‌اند بيامرز . و كينه‌اي نسبت به مؤمنان در دلهايمان جاي مده ، پروردگارا ! تو داراي رأفت و رحمت فراواني هستي (حشر:١٠)

(سپس گفت:) از نزد من بیرون بروید، خداوند با شما کارش را بکند»( کشف الغمه فی معرفة الائمه 2 / 78 اربلی متوفای 693 هجری ، و الصوارم المهرقه ، ص 249 قاضی نورالله شوشتری.)

و ابو عبدالله یادآور شده: «پیامبر ابوبکررا صدّیق نامید»( تفسیر البرهان بحرانی ج 2 / 125 .)

و ابو جعفر باقر را در مورد آراستن شمشیر پرسیدند،گفت: اشکالی ندارد چون ابوبکر صدیق شمشیرش را آراسته است.

راوی می گوید: گفتم: تو میگویی صدّیق، گفت: «بله صدیق! بله صدیق! بله صدیق! و هر کسی او را صدیق نگوید خداوند گفته او را در دنیا و آخرت راست نگرداند و تصدیق نکند» (الصوارم المهرقه ، ص 235 .)

و گروهی از رؤسا و اشراف کوفه که با زید پسر حضرت علي بیعت کرده بودند نزد او حضور یافتند و به او گفتند: رحمت خداوند بر شما، در مورد ابوبکر و عمر چه میگویی؟ زیدگفت: در مورد آنها جز خیر و نیکی چیزی نمیگویم، همانگونه که از اهل بیتم در مورد آنان جز خیر چیزی نشنیدهام، آن دو نه به ما ستم نکردند و به غیر ما ستم نکردهاند، و به کتاب خدا و سنّت پیامبرش عمل کردند.

وقتی اهل کوفه این سخنان را از او شنیدند او را ترک کردند و به برادرش باقر روی آوردند، بنابراین زید گفت: امروز ما را ترک کردند.از این روی این گروه رافضه نامیده شدند( ناسخ التواریخ 2 / 590 ، تحت عنوان احوال الامام زین العابدین ، میرزا تقی خان سپهر .)

و شیخ شیعه نشوان حمیری از او روایت کرده است که وقتی آنها به او گفتند: از آن دو (ابوبکر و عمر) اظهار بیزاری کن و گر نه ما تو را ترک میکنیم، گفت: «الله اکبر، پدرم به من گفت: پیامبر خطاب به علی فرمود: به زودی قومی خواهند آمد که ادعای محبت ما را میکنند، آنها علامتی دارند که با آن شناخته میشوند هرگاه آنان را یافتید ایشان را بکشید زیرا مشرک هستند. بروید شما رافضه هستید.!! (الحور العین حمیری ، ص 185 . )

جعفر جعبی که شیعه است روایت کرده که امام باقر در وقت فرستادن او به عراق تاکید فرمود که پیغام مرا به اهل کوفه برسان هر آن کسانی که از ابوبکر و عمر تبرا میکنند ،من از آنها بیزارم .و گفت: ای جعفر مرا معلوم شده که بعضی از عراقی ها با ما دعوای محبت دارند و ابوبکر و عمر را بد میگویند و مبتلای این غلط فهمی شده اند که من آنها را به این عمل حکم کرده ام. به آنها بگو من از این تهمت نزد خدا بری هستم.شفاعت پیامبر نصیب من نباشد اگر من در حق ابوبکر و عمر استغفار نکنم و از درگاه خدا برای ایشان طلب رحمت ننمایم اگر چه دشمنان خدا از ایشان خیلی دور هستند(حلیه الاولیاء ج2ص137)

اعتقاد ائمه در مورد عمر

- علی بن ابی طالب میگوید:« عمر فرمانروای آنان شد و امور را به پا داشت تا اینکه پایه های اسلام استقرار یافت(نهج البلاغه ت / الصالح ، ص 507 ، ت / عبده 4 / 107 ، و خصائص الائمه ، ص 124 ابوالحسن محمد بن حسین موسوی بغدادی متوفای سال 406 هجری)

شارحان نهج البلاغه از جمله میثم بحرانی و دنبلی شيعي مذهب گفته اند: آن فرمانروا عمر بن خطاب است، و جمله «و ضرَبَ الدين بجرانه» کنایه از استوار کردن دین مانند شتری که روی زمین خوابیده( شرح نهج البلاغه ابن میثم 5 / 463 ، الدرة النجفیه دنبلی ، ص 394 و این کتاب شرح نهج البلاغه می باشد .)

بیعت علی با عمر

حضرت علی میگوید: «وقتی زمان مرگ (ابوبکر) فرارسید دنبال عمر فرستاد و او را خلیفه قرار داد و ما شنیدیم و اطاعت کردیم و خیر خواهی و دلسوزی نمودیم، عمر رفتار و سیره ای پسندیده و خوب داشت»( الغارات ابراهیم ثقفی م 283 هجری 1 307 .)

علی دخترش ام کلثوم را به ازدواج عمر در آورد

این مطالب را بزگترین مورخ شیعه احمد بن یعقوب در تاریخ خود بیان کرده است و گفته: «در این سال عمر بن خطاب امّ کلثوم را از علی خواستگاری کرد که دختر علی و فاطمه دختر رسول خدا است، علی گفت: او کوچک است، عمر گفت: منظور من آن نیست که فکر کرده ای...بنابراین او را به ازدواج عمر در آورد و ده هزار دینار را مهریه او قرار داد»( تاریخ یعقوبی 2 / 149 – 150 ، و فروع کافی 5 / 346 ، و تهذیب الاحکام 8 / 16 طوسی، مناقب آل أبي طالب ج3/162،الشافي ص116 نوشته علم الهدى.)

بعضی از کتاب‌های شیعه از جعفر صادق روایت می‌کنند، که زنی از او پرسید که آیا ابوبکر و عمر را دوست بدارم؟! جعفر صادق گفت: آنها را دوست بدار. آن زن گفت: وقتی به لقای پروردگارم بروم به او می‌گویم: که تو مرا به دوست داشتن آنها فرمان داده‌ای؟! جعفر صادق به او گفت: بله» روضة الکافی 8/237.

و روایت کرده‌اند که مردی از یاران امام باقر وقتی دید که امام باقر ابوبکر را صدیق می‌نامد تعجب کرد و گفت آیا او را صدیق می‌گویی؟! باقر گفت: بله. صدیق! هر کس به او صدیق نگوید خداوند هیچ سخنی از سخنان او را در قیامت راست نگرداند» کشف الغمة 2/360.

نگرانی علی برای عمر از رفتن به جنگ روم

علی بن ابی طالب نگران شرکت کردن عمر در جنگ روم بود، از اینکه آسیبی به او برسانند، چون عمر پایگاه مسلمین و مرجع و پایه عرب بود.

وقتی عمر خواست شخصاً در جنگ علیه روم شرکت کند با علی مشورت کرد، علی گفت: «وقتی تو خود به جنگ دشمن بروی و با آنها روبه رو شوی و برایت اتفاقی بیفتد، مسلمین پناهگاهی جز دورترین سرزمینشان نخواهند داشت، و بعد از تو مرجعی نیست که به سوی آن باز گردند، بنابراین مردی جنگجو را به سوی آنها بفرست و افراد آزموده و خیرخواه را برای همراهی او آماده کن اگر خداوند او را پیروز گرداند این چیزی است که تو دوست میداری، و اگر نتیجه غیر از این باشد تو پناهگاه و مرجع مسلمین خواهی بود».

و در روایتی دیگر آمده است که علی گفت: «اگر عجم فردا به تو نگاه کنند میگویند: این پایه و ریشه عرب است اگر آن را قطع کنید راحت میشوید ..»( نهج البلاغه ، صبحی صالح ، ص 193 و 203 – 204 .)

آرزو کردن علی برای داشتن عملکرد عمر

علی آرزو میکرد که با اعمالی همچون عملکرد عمر به دیدار خداوند متعال بشتابد. وقتی که عمر بن خطاب توسط ابولؤلؤ مجوسی مورد اصابت خنجر قرار گرفت؛ دو پسر عموی پیامبرعلی بن ابی طالب و عبدالله بن عباس نزد او حاضر شدند، ابن عباس گفت: «ما صدای امکلثوم دختر علی بن ابی طالب را شنیدیم که گفت: وای عمر!... و زنانی همراه او گریه میکردند و صدای گریه در خانه بلند شد، و ابن عباس گفت: سوگند به خدا که اسلام آوردنت عزت و قدرتی بود، و به حکومت رسیدنت فتح و پیروزی بود، و تو دنیا را سرشار از عدالت کردی، آنگاه عمر گفت: ای ابن عباس تو به این چیزها برای من گواهی میدهی، می گوید: گویا ابن عباس گواهی دادن را نپسندید و توقف کرد، آنگاه علی به او گفت: بگو بله، و من هم با تو گواهی میدهم، ابن عباس گفت: بله.

و در روایتی دیگر آمده است که علی برشانهی ابن عباس زد و گفت:گواهی بده(شرح النهج بلاغه / 146 .)

وقتی عمر را غسل دادند و کفن کردند، علی وارد شد و گفت: «هیچ کس روی زمین نیست که من دوست داشته باشم با اعمال صالح نامهی کردار او به ملاقات خدا برگردم جز این مرد که (جنازهاش) در میان شما پوشانده شده است»( کتاب الشافی علم الهدی ، ص 171 ، و معانی الاخبار صدوق ، ص 117 .)

و مجلسی شيعه را در مورد این فرموده پیامبر که فرمود: «بار خدایا اسلام را بوسیله عمر قدرت و عزت بده: پرسیدند؟

گفت: حدیث صحیح است و از محمّد باقر علیه السلام روایت شده است(بحار الانوار ، ج 4 کتاب السماء و العالم .)

آیا ابوبکر وعمر پیران بهشتند؟

tohfehasnaashari — Wed, 11 Nov 2009 15:36:45 GMT

آيا روايت « أبوبكر وعمر سيدا كهول أهل الجنة»

از قول رسول خدا صلی الله علیه وسلم

و حضرت علی صحت دارد ؟

شبهه شیعه:

اين روايت در بسياري از كتاب‌هاي اهل سنت از جمله : مسند احمد بن حنبل ، سنن ابن ماجه قزويني ، سنن ترمذي ، مجمع الزوائد هيثمي و... نقل شده است ؛ ولي بخاري و مسلم از نقل آن خوددراي كرده‌اند كه اين خود مي‌تواند يكي از دلائل ضعف آن باشد ؛ چرا كه اهل سنت بسياري از رواياتي را كه در فضائل و امامت امام علي نقل شده ، به اين دليل كه بخاري و مسلم آن را نياورده‌اند ، رد مي‌كنند!!! صرف نظر از بحث سندي ، حتي اگر اين روايت صحيح نيز باشد ، نمي‌توان آن را پذيرفت ؛ چرا كه سازنده و جاعل آن یعنی بنی امیه اين مطلب را فراموش كرده است كه تمامي بهشتيان هنگام ورود به بهشت ، جواني خود را به دست مي‌آورند و كسي در سن پيري وارد بهشت نخواهد شد ؛ بهشتيان همگي جوان هستند و اصلاً در ميان آن‌ها كسي كه در سن پيري باشد ، وجود ندارد . اين روايت را بنو اميّه وضع كردند در مقابل روايتي كه رسول خدا (صلي الله عليه وآله وسلم) در حق امام حسن و امام حسين عليهما السلام فرمود! واين روايت از نظر سندي نيز اشكالاتي دارد

هيثمي بعد از نقل حديث مي‌گويد

اين روايت را بزاز و طبراني نقل كرده‌اند كه در سلسله سند آن علي بن عابس وجود دارد و او ضعيف است

و نيز بعد از نقل روايت ديگر در همين زمينه ، مي‌گويد

بزاز ، آن را از عبيد الله بن عمر نقل كرده است ، در سند آن عبد الرحمن بن ملك بن مغول است و او متروك است و نيز ابن جوزي ، يكي ديگر از بزرگان اهل سنت ، اين روايت را در كتاب الموضوعات آورده و بعد از آن مِي‌گويد

اين روايتي است جعلي كه آن را به پيامبر (صلي الله عليه وآله وسلم) نسبت داده‌اند!!

پاسخ اهل سنت:

این یک شبهه عجیب علمای شیعه ،در سایت ولی العصر است

این یک دروغ عجیب و یک دروغ خیلی بزرگ است! نتیجه گفته ی علمای شیعه این است که ما اهل سنت غیر از بخاری و مسلم هیچ کتاب دیگر خود را قبول نداریم. و این یک ادعا و یک نتیجه گیری دروغ و خلاف حقیقت است. و همه گان میدانند که ما کتابهای حدیث زیادی داریم منتهی فرق بخاری و مسلم با بقیه کتب ما این است که در بخاری و مسلم احادیث ضعیف بسیار ناچیز است.

اما در بقیه کتب ما احادیث صحیح و ضعیف زیاد کنار هم هستند که علما صحیح را از ضعیف جدا کرده اند . پس حدیث صحیح در مسند احمد یا سنن ابن ماجه همانقدر برای اهل سنت عزیز است که صحیح بخاری همین طور است.

پس منافقان با این حرف بچه گانه ، سخنی بینهایت پوچ گفته و بی دانشی یا شاید مکر خود را بنمایش گذاشتند!؟

دلیل عقلی شیعه ،بر رد این حدیث این است که میگویند: «در بهشت همه جوانند و کسی پیر نیست تا ابوبکر وعمر سید و سرور آنان باشند"!!!

واضح است که مدار جنت، بر دنیا است و بهشت امتداد دنیاست. بهشتیان برای عمل دنیایی خود به بهشت می روند. منظوراز این حدیث این است که حضرات ابوبکر و عمر، سید مردانی هستند که در دنیا به پیری رسیده اند و جایگاهشان بهشت شده است.

اگر اینطور فکر نمیکنید، چرا پیامبر فرمود:حضرات حسن و حسین، دو سید جوانان اهل بهشت اند. وقتی در بهشت همه جوانند، این تاکید بر صفت جوانان برای چیست؟

چرا در این جا ،برحدیث ایراد نمی گیرید و نمی گویید: چه معنی دارد که کلمۀ جوانان را ذکر کرده است مگر در بهشت پیر هم هست؟ چرا در حدیث مدح ابوبکر و عمر این قدر موشکاف ودقیق بوده اید و درحدیث مدح حسن و حسین نیستید!؟

در حدیث دیگری نیز از رسول الله آمده است که کودکان کفار در بهشت خادم مومنانند.نوزاد که نمیتواند خادم باشد

پس هرچند که در بهشت همه جوانند! پس اعتبار حرف پیامبر یا حضرت علی بر حالت دنیا است.

شیعه در دنباله میگوید

واين روايت از نظر سندي نيز اشكالاتي دارد!!

میگوییم:

با آنکه سایت ولی العصر یک سایت مرجع ، و تحقیقی شیعه هاست، ولی باز نمی تواند خود را در تحقیق علمی از فریب و مکر بی نیاز کند.

اینجا با وجودی که اعتراف می کنند که حدیث مورد بحث در کتب مختلف ما درج است. ولی عمدا فقط به سند 2 حدیثی اشاره می کنند که ذهبی گفت سند آن ضعیف است بعد فوراً نتیجه می گیرند که اهل سنت خودشان، این حدیث را قبول ندارند!!

پس از نظر سنی

نتیجه درست این است که سند این روایت در کتاب طبرانی و بزاز را قوی نمی دانند

اما برای اینکه نتیجه بگیریم اهل سنت این حدیث را قبول ندارند باید اول ثابت کنیم که سند این حدیث در کتب دیگر مثلا در سنن ابن ماجه یا مسند احمد هم به اعتراف علمای اهل سنت قوی نیست!!؟؟؟

اما در اینجا دیگرعلمای شیعه دنبال بحث علمی نیستند آنها فقط فقط و فقط در فکر فریب دادن مخاطبان شیعه و سنی خود هستند؟!

چیزی که مسلم است

اسناد این حدیث در بسیاری از کتب دیگر ،صحیح است و این هم دلیل از کتب ما

أبو بكر و عمر: سيدا كهول أهل الجنة من الأولين و الآخرين إلا النبيين و المرسلين

تخريج السيوطي

( حم ت هـ ) عن علي ( هـ ) عن أبي جحيفة ( ع الضياء في المختارة ) عن أنس ( طص ) عن جابر وعن أبي سعيد .

تحقيق الألباني

صحيح انظر حديث رقم : 51 في صحيح الجامع

به نقل از کناب صحيح و ضعيف جامع الصغير

824 - " أبو بكر و عمر سيدا كهول أهل الجنة من الأولين و الآخرين "

قال الألباني في "السلسلة الصحيحة" 2 / 487 :

روي عن جمع من الصحابة منهم علي بن أبي طالب و أنس بن مالك و أبو جحيفة

و جابر بن عبد الله و أبو سعيد الخدري .

1 - أما حديث علي ، فله عنه طرق : الأولى : عن الحارث عنه به و زاد

" لا تخبرهما يا علي " . أخرجه الترمذي ( 4 / 310 ) و ابن ماجه ( 1 / 49 )

و ابن عدي ( 214 / 2 ) و الخطيب و ابن شاهين في " السنة " ( رقم 67 نسختي )

و الخطيب في " تاريخ بغداد " ( 10 / 192 ) و ابن عساكر في " تاريخ دمشق " ( 9 /

307 / 2 ) . قلت : سكت عنه الترمذي ، و الحارث ضعيف ، و أسقطه بعض الرواة من

السند عند ابن عساكر في بعض رواياته . و جعل بعضهم مكانه زيد بن يثيع و هو ثقة

. لكن الراوي عن الشعبي ضعيف .

الثانية : عن زر بن حبيش عنه . أخرجه الدولابي في " الكنى " ( 2 / 99 ) و ابن

عدي ( 100 / 2 ) و عبد الغني المقدسي في " الإكمال " ( 1 / 14 / 2 ) و ابن

عساكر ( 9 / 310 / 1 ) من طرق عن عاصم بن بهدلة عنه . و قال المقدسي : " هذا

حديث مشهور ، له طرق جمة ، روي عن جماعة من أصحاب النبي صلى الله عليه وسلم "

قلت : و هذا إسناد حسن ، معروف الحسن ، فإن زرا هذا ثقة من رجال الشيخين ، و

عاصم ، أخرجا له مقرونا ، قال الحافظ : " صدوق له أوهام ، حجة في القراءة "

الثالثة : قال عبد الله بن أحمد في " زوائد المسند " ( 1 / 80 )

حدثني وهب بن بقية الواسطي حدثنا عمر ( في الأصل : عمرو ) بن يونس اليمامي عن

عبد الله بن عمر اليمامي عن الحسن بن زيد بن حسن حدثني أبي عن أبيه عن علي رضي

الله عنه قال : " كنت عند النبي صلى الله عليه وسلم ، فأقبل أبو بكر و عمر رضي

الله عنهما ، فقال : " يا علي هذان سيدا كهول أهل الجنة و شبابها بعد النبيين و

المرسلين " . قلت : و هذا سند حسن ، رجاله كلهم ثقات معروفون ، غير الحسن بن

زيد بن الحسن بن علي بن أبي طالب ، وثقه ابن سعد و العجلي و ابن حبان ، و قال

ابن معين : ضعيف ، و قال ابن عدي : أحاديثه عن أبيه أنكر مما روى عن عكرمة

و قال الحافظ في " التقريب " : " صدوق ، يهم ، و كان فاضلا "

و بقية الرجال مترجمون في " التهذيب " غير عمر بن يونس اليمامي ، فترجمه ابن

أبي حاتم ( 3 / 1 / 142 - 143 ) و روى عن أحمد و ابن معين أنهما قالا : ثقة

و أخرجه ابن عساكر ( 9 / 307 / 1 ) من طريق ابن أحمد و غيره عن وهب به . و

تابعه عنده إبراهيم بن مرزوق أنبأنا عمر بن يونس به

الرابعة : عن الوليد بن محمد الموقري عن الزهري عن علي بن الحسين ... ( كذا

الأصل إشارة إلى أن مكان النقط سقط ) عن علي بن أبي طالب به

أخرجه الترمذي ( 4 / 310 ) و قال : " حديث غريب من هذا الوجه

قلت : و الوليد هذا متروك متهم بالكذب . و أخرجه ابن عساكر ( 13 / 1 ) عنه ، و

من طريق عصمة بن محمد الأنصاري أنبأنا يحيى بن سعيد الأنصاري عن سعيد بن المسيب

عن علي بن الحسين بن علي ابن أبي طالب عن أبيه عن جده علي بن أبي طالب به

قلت : و هذا إسناد متصل و لكن عصمة بن محمد كذاب يضع الحديث كما قال ابن معين

2 - و أما حديث أنس ، فله عنه طريقان : الأولى : يرويه قتادة عنه به ، و فيه

الزيادة . أخرجه الترمذي ( 4 / 310 ) و الضياء المقدسي في " المختارة " ( 197

198 ) و ابن عساكر ( 2 / 250 / 1 ، 9 / 311 / 1 ، 13 / 24 / 1 ) من طريق محمد

بن كثير قال : حدثنا الأوزاعي عنه . و قال الترمذي : " حديث حسن غريب من هذا

الوجه

قلت : رجاله ثقات رجال الشيخين غير محمد بن كثير و هو الصنعاني المصيصي قال

الحافظ : " صدوق كثير الغلط

قلت : و يبدو أن بعضهم توهم أنه محمد بن كثير العبدي البصري ، و هو من رجال

الشيخين أيضا . فقال المناوي : " قال الصدر المناوي : سنده سند البخاري " !

فالتبس عليه الصنعاني المضعف بالبصري الثقة !

و قد خولف في إسناده كما يأتي و أشار ابن أبي حاتم ( 2 / 390 ) إلى أنه منكر

الثانية : أخرجه ابن عساكر ( 9 / 310 / 2 ) و الضياء ( 145 / 2 ) من طريق أبي

يعلى الموصلي : حدثنا سهل بن زنجلة الرازي حدثنا عبد الرحمن بن عمر حدثنا عبد

الله بن يزيد العبدي قال : سمعت أنس بن مالك يقول : فذكره مرفوعا

قلت : و هذا إسناد لم أعرف منه غير سهل هذا ، و هو ثقة

3 - و أما حديث أبو جحيفة ، فيرويه خنيس بن بكر بن خنيس حدثنا مالك بن مغول عن

عون بن أبي جحيفة عن أبيه به . أخرجه ابن حبان ( 2192 ) و كذا ابن ماجه ( 1 /

51 ) و الدولابي في " الكنى " ( 1 / 120 ) من طرق عنه

قلت : و هذا إسناد حسن رجاله ثقات غير خنيس هذا ، قال صالح جزرة : " ضعيف " . و

ذكره ابن حبان في " الثقات " . و سكت عليه البوصيري في " الزوائد " ( 8 / 1 ) ،

لكنه نص في " المقدمة " أن ما سكت عليه ، ففيه نظر .

4 - و أما حديث جابر ، فرواه الطبراني في " الأوسط " عن شيخه المقدام بن داود ،

و قد قال ابن دقيق العيد : إنه وثق ، و ضعفه النسائي و غيره ، و بقية رجاله

رجال الصحيح كما قال الهيثمي ( 9 / 53 ) ، و من هذا الوجه أخرجه ابن عساكر ( 13

/ 24 / 1 )

5 - و أما حديث أبي سعيد ، فرواه البزار و الطبراني في " الأوسط " ، و فيه علي

بن عابس و هو ضعيف

6 - و أما حديث ابن عمر ، فيرويه داود بن مهران الدباغ أبو سليمان : حدثنا عبد

الرحمن بن مالك بن مغول عن عبيد الله عن نافع عنه . أخرجه السهمي في " تاريخ

جرجان " ( 77 ) و ابن عساكر ( 13 / 23 / 2 ) ، و قال ابن أبي حاتم ( 2 / 389 )

عن أبيه : " هذا حديث باطل ، يعني بهذا الإسناد ، و امتنع أن يحدثنا ، و قال

اضربوا عليه

قلت : و رجاله ثقات غير عبد الرحمن بن مالك بن مغول ، و هو كذاب كما قال أبو

داود ، و قال الدارقطني : متروك ، فهو آفة هذا الإسناد ، و إنما ذكرته لبيان

حاله . و جملة القول أن الحديث بمجموع طرقه صحيح بلا ريب ، لأن بعض طرقه حسن

لذاته كما رأيت ، و بعضه يستشهد به ، و البعض الآخر مما اشتد ضعفه فنحن بما

تقدم في غنى عنه ، و كأنه لذلك رمز السيوطي له بالصحة .

( تنبيه ) لقد أوقفني بعض الإخوان المجدين في الدراسة و طلب العلم على هذا

الحديث في كتاب " أسنى المطالب في أحاديث مختلفة المراتب " للشيخ محمد بن درويش

الحوت البيروتي ( ص 13 - طبعة الحلبي 1346 ) قال فيه : " رواه الشيخان و غيرهما

عن علي و غيره " . و هذا خطأ محض فلم يروه الشيخان أصلا . كما يتبين من هذا

التخريج فاقتضى التنبيه

السلسله الصحيحه

پس این حدیث، صحیح است به گفتۀ آلبانی و ابن کثیر و ابن قتیبه و مناوی و دیگران

قبر فاطمه کجاست؟!

tohfehasnaashari — Tue, 10 Nov 2009 17:12:17 GMT

چرا مکان قبر فاطمه رضی الله عنها نامعلوم است؟

شبهه شیعه:

برای اثبات مظلومیت صدیقه کبری همین بس که اکنون قبرش مخفی است"!!!

واین نشانه عظیمی برای اهل حق میباشد!؟

پاسخ اهل سنت:

چه كسي جزء آخوندهاي حيله گر شما چنين ادعاي كذبي مي فرمايند!!!؟قبر حضرت فاطمه الزهراء در نزد تسنن وائمه 12 گانه شيعيان مشخص بوده وهست.قبر حضرت فاطمه رضي الله عنه به اعتقاد تسنن در كنار قبور ائمه بقيع ميباشد.همان قبري كه شيعيان به حضرت فاطمه بنت اسد مادر حضرت علي نسبت ميدهند .حتی صاحب کشف الغمه شیعه می نویسد:«مشهور آن است که فاطمه علیها سلام را در بقیع دفن کردند.

براي هر محقق بي طرفي مسلم است كه قبر و مقبره در قرون بعدي و بر اساس تبليغات غاليان و انديشه هاي هندي ، ايراني و مسيحي ، اهميت پيدا مي‌كند. و به طور قطع ، قبر در نزد مسلمانان صدر اسلام مساله مهمي نبوده است ( بر خلاف كفار كه حتي قبرهايشان را مي‌شمردند و قرآن در اين باره میفرماید: الهكم التكاثر حتي زرتم المقابر ) پيامبر(ص) در مورد حمزه سيدالشهداء مي فرمايند اگر نبود كه اين امر سنت شود جسد تو را در همين بيابان رها مي كردم و مي رفتم ! حتي روي قبر پيامبر اكرم(ص) ، چيزي نساخته و چيزي وجود نداشته است . و اگر داخل اتاق حضرت عايشه نبود چه بسا مكان آن هم براي ما مجهول مي ماند . در مورد پنهان بودن قبرحضرت فاطمه،بايد بگويم اولا:

در کتب شيعه مثلا:در (فروع الكافي 3/202، وسائل الشيعة 2/864) از امام جعفرصادق روايت است كه رسول الله فرموده اند: «جز خاكى كه از خود قبر بيرون آورده شده خاك ديگرى بر آن ريخته نشود». در (من لا يحضره الفقيه 1/135، وسائل الشيعة 2/868) از اميرالمؤمنين علي روايت است كه فرموده اند: «كسی كه قبری را باز سازی كند يا تمثالی بسازد يقيناً و بدون شک از اسلام خارج شده است»

عبدالرزاق صنعاني از ابن طاووس روايت كرده : پيامبر(ص) فرمودند : بهترين قبور شما قبري است كه شناخته نشود . ( المنصف . 3/506) و در (وسائل الشيعة 2/869، 3/62) از امام جعفرصادق روايت است كه اميرالمؤمنين علي فرمود: «رسول الله مرا به مدينه فرستاد و فرمود: هر عكسى را ديدى نابود ، و هر قبرى را ديدى هموارش كن ». مسلما حضرت فاطمه و حضرت علي به اين علت و به خاطر رعايت اين دستور نبي اكرم مي‌خواسته اند قبرشان مخفي باشد و شناخته نشود. وشكي نيست كه حضرت علي واهل بيت مقبره حضرت فاطمه را طبق وصیت خود ایشان مسطح و مخفی كرده اند تا راه صوابي را رفته باشند.حضرت فاطمه به حضرت على (ع) وصيت كرد كارهاى پس از مرگ او را خود انجام دهد، و شبانه او را در تابوت ساخته شده توسط اسماء زن ابوبکر بگذارد و دفن كند و جاى قبر او را نيز پنهان و مخفى كند كه اثرى از قبر او معلوم نباشد (بحار الانوار ص211)واين در حالي است كه شیعیانی كه ادعاي محبت اهل بيت را دارند در قدم اول با کسانی مخالفت می کنند که آنها را امامان خود و ائمۀ اهل بیت می دانند!!!

ثانیا: در مورد اینکه شما ادعای کذب دارید مبنی بر اینکه مخفی بودن قبر حضرت فاطمه دارای نشانه و پیامی است،همین کافی است که شما لطفاً بفرمائید و جواب بدهید که همکاری حضرت علی با حضرت عمر و مشورت دادن دائم به ایشان آیا حاوی هیچ نشانه و پیامی نیست؟ ولی مخفی بودن قبر بانو که فقط شما وآخوندهایتان ادعا میکنید نشانه ای عجیب است!!!در این محبت ها(نامگذاری فرزندان علی با نام عمر،مشورت های علی با عمر،ازدواج دختر حضرت فاطمه وعلی با عمر و...) دیگرامثال شما کاری با پیامها و نشانه ها ندارید بلکه فوری می روید به سراغ توجیهات و ماست مالی کردن خودتان!!!؟

شیعه ها همیشه از موضوع نامعلوم بودن مکان قبر دخت پیامبر استفاده احساسی و تبلیغاتی میکنند، اما متوجه نیستند که اگر گم بودن قبر فاطمه جرم باشد، مجرمین ردیف اول خودشان هستند!!؟

من می پرسم چه کسی حضرت فاطمه را دفن کرد؟ بی تردید حضرت علی! پس برای ایشان مکان قبر مجهول نبود، همچنین برای حضرت حسن و حسین رضی الله عنهما هم جای قبر مادرشان معلوم بود و بیقین امام سجاد و باقر و صادق هم میدانستند که قبر مادرشان دقیقا کجاست! و بی شک 6 امام بعدی شیعیان نیز از جایی دقیق آرمگاه مادرشان، بی خبر نبودند و جای آن را مثل کف دست خود میشناختند.

حالا سوال مهم این است که آیا این امامان بر سر قبر حضرت فاطمه میرفتند و آن را زیارت میکردند یا نمیرفتند؟

اگر نه، پس کاری که امامان نمی پسندند را شما شیعیان چرا مهمترین دستور دین کرده اید!؟

و اگر بله بر سر قبر میرفتند پس دو حالت دارد

یا مخفیانه میرفتند یا آشکارا!؟

اگر پنهانی میرفتند، پس آنها خودشان قبر مادر خود را، از چشم مردم مخفی کردند، پس این گناه نیست، و اگر گناه باشد، گناه آنهاست نه گناه حضرت ابوبکر و عمر؟!

اما اگر آشکارا میرفتند پس باید 4000 شاگرد امام صادق هم میدانستند که قبر دخت پیامبر کجاست!

اگر اصحاب امامان شما، مکان قبر را از عوام پنهان کردند شما این سوال که «چرا جای قبر فاطمه معلوم نیست» را از ما نپرسید از نایبان خمس و سهم امام بگیرد بپرسید.

امام زمان 4 نایب خاص داشت که 80 سال دراز واسطه بین او با مردم بودند

مردم شیعه 80 سال وقت داشتند تا سوال های خود را از امام مهدی بپرسند

حالا اگر در این 80 سال یکبار هم از مهدی سراغ قبر فاطمه را نگرفتند، دیگر شما چرا یقه ما سنی ها را چسبیده اید؟

و اگر سراغ قبر را از امام زمان گرفتند، امام زمان به اونها نشان نداد خب پس گناه از کیست؟ خود شما بگویید؟

شیعه چپ و راست را نگاه نکند و دنبال فرار نگردد و نگوید اگر قبر فاطمه را معلوم میکردند، خطر متوجه قبر میشد! از این دلایل پوچ نیاورد! قبر علی و حسین و حسن رضی الله عنهم، باقر و صادق و کاظم رحمهم الله از نظر شما معلوم است و خطری متوجه آنها نبوده و نیست.

نامعلوم بودن قبری دلیل بر بی اعتنایی یا توهین به صاحب قبر نیست

خود شیعه ها میگویند که مکان قبر معاویه مشخص نیست. آیا از این میشود نتیجه بگیریم که سنی ها قصد توهین به ایشان را داشته اند؟

همینطور از صد ها صحابی، نشانی و قبری در دست نداریم اما همه را دوست داریم. مثلا حضرت عباس، عموی پیامبر، آنقدر برای صحابه عزیز بود که در زمان حضرت عمر، برای دعای باران ایشان را پیشنماز خود کردند و صحابه پشت ایشان صف بستند. با این وجود آدرس قبر او را نمیدانیم که کجاست؟

چرا نمیدانیم؟ چون در این باره تکلیف شرعی نداریم. و خداوند بما نگفته که نگهبان قبرها باشیم.

فرموده نماز بخوانیم حج کنیم روزه بگیریم جهاد کنیم و قرآن تلاوت نماییم اگر جای رمضان یا مکه یا قرآن را گم کردیم آنوقت بما ایراد بگیرید.

الله که فردای قیامت از ما نمیپرسد چرا قبر عباس را گم کردید یا چرا به زیارت قبر پیامبر نرفتید، اینها را از ما نمیپرسد. پس ناپیدا بودن گور بزرگان نه گناه است و نه توهین. زیارت قبور در اسلام مستحب و انجام یا ترک آن برابر است. و اگر بدور از اعمال شرک آمیزوبنا به گفته رسول الله با ياد آخرت انجام گیرد نیکو می باشد. متأسفانه زیارت قبر در نزد بدعتگذاران شيعه افضل تر از حج می باشد زیرا معتقدند که تارک آن از اسلام خارج است!!!

اما اینجا یک نکته مهم را میخواهیم بگوییم

اول برویم به قرن 18 میلادی یعنی وقتی که سلفی ها از عربستان لشکر کشیدند و آمدند کربلا را فتح کردند

اونها گمان میکردند اگر قبر حسین رضی الله عنه را نامعلوم کنند شیعه از عبادت بر سر قبر و برای قبر، و بارگاه ساختن دست برمیدارد. لذا دست بکار شدند و پس از خراب کردن بارگاه، قبر حسین رضی الله عنه را همسطح زمین کردند و برای محو کردن مکان، تمام زمین های اطراف را تا مساحت زیادی مسطح کردند و هر نشانه که بر روی زمین بود را ویران کردند. به این هم اکتفا نکردند و با گاو آهن تمام منطقه را شخم زدند و همه جا را یکسان و یکدست کردند

سلفی ها گمان میکردند که دیگر شیعه محال است قبر حسین را پیدا کند و بارگاه بسازد

اما بعد از رفتن سلفی ها از کربلا، باز شیعه ها گرد هم آمدند و مکان قبر حسین را دقیقا معلوم کردند!! حتی مکان دقیق قبر علی اصغر شش ماهه را دوباره ساختند!!! قبر های دیگران را هم ساختند و دقیق دقیق

آشکار است جای دقیق برای شیعه مهم نیست مهم داشتن عبادتگاه برای حسین و منصرف کردن مردم از عبادت الله است.

در زمان فاطمیان مصر، چون آنها به قبر حسین در کربلا دسترسی نداشتند پس یک داستان خیالی ساختند و سر حسین را در عالم خیال آوردند به مصر و در عالم واقعیت قبری بنام راس الحسین ساختند و به پرستش آن مشغول شدند!

(مسجد راس الحسین در مصر)

(مقام راس الحسین)

در شهر حلب سوریه هم مکانی بنام راس الحسین موجود است !

(راس الحسین در حلب سوریه)

شیعه ها و صوفی های تنبل افغانستان نیز یک قبر جعلی برای حضرت علی در مزار شریف درست کردند که هر سال هزاران هزار نفر بزیارت آن میروند

(مزار شریف)

و جالب این است که مراجع تقلید شیعه که در نجف نشسته اند به اونها نمیگویند که این قبر علی نیست. حتی افغانها خودشان مرجع تقلید افغانی دارند باز حتی آنها هم در این باره سکوت کرده اند

(نجف اشرف)

پس جا برای شیعه مهم نیست، مهم زیارت قبور است ولو اینکه این قبر جعلی باشد

خب وقتی اونها تا این حد درباره جای قبر سهل انگار هستند خب وقتی برای اونها مهم نیست که قبرحضرت علی هم در افغانستان باشد و هم در نجف!!! پس چرا قبر فاطمه را به کمک یک روایت پیدا نمیکنند؟

امام زمان در خواب حسن بن مثله جمکرانی و چند مرجع تقلید قمی همزمان آمده و از آنها خواسته که مسجد جمکران را بسازند و آنها هم ساختند و مردم هم باور کردند و یک جا در قم شد مقدس!!! و روز چهارشنبه شد مقدس! مسجد جمکران در سال گذشته فقط سه میلیون زایر داشته است

آیا این امام زمان نمیتواند جای قبر فاطمه را نیز نشان دهد؟

شاید شیعه بگوید عربستان تحت تصرف وهابی هاست. اما قبلا که نبود مثلآ در زمان عثمانی ها آنها نیز مثل شیعه به آثار اهمیت میدادند و مثلا مسجد فاطمه هنوز در همین زمان وهابی ها در مدینه پا برجاست و شیعه ها مدعی هستند در آنجا حضرت فاطمه دو رکعت نماز خوانده و شیعه هم میرود و نماز میخواند و کسی ممانعت نمیکند

پس چرا امام زمان قبر فاطمه را نشان نمیدهد!

برای اینکه نفع اونها در نشان ندادن قبر و استفاده تبلیغاتی از قضیه است

اونها در بوق ها می دمند که جای قبر فاطمه مجهول است و این دلیل است بر اختلاف علی و عمر. هدف شیعه برافراشته نگه داشتن پرچم اختلاف است. حالا اگر میخواهد قیمت آن محروم شدن فاطمه از زوار باشد، این برایشان مهم نیست و حاضرند که قیمت را بپردازند

اما از نظر ما سنی ها جای قبر دختر محبوب پیامبر معلوم است. قبر حضرت فاطمه در مجموعه قبرهای بقیع است. قبر حضرت حسن رضی الله عنه هم همانجاست. چون ایشان طبق کتب شیعه وسنی وصیت کرده بود کنار مادرشان دفن شوند.

پس دیدید این همه هیاهو برای هیچ بود. قبر معلوم است و حضرت فاطمه هم بر اساس رسوم زمان خود مثل بقیه زنهای اهل البیت با مراسمی ساده به خاک سپرده شده و شیعه برروی یک حادثه عادی یک داستان عظیم خیالی را ساخته و دین خود را بر هیچ و پوچ بنا نهاده است.